ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

ΨΥΧΙΚΗ ΟΔΥΝΗ

ΣΥΝΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ

 

ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ - ΔΕΝ ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΗ – ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΗΣ – ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΣΥΝΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΨΥΧΙΚΗΣ ΟΔΥΝΗΣ

Δεν καθιερώνεται δεδικασμένο στην πολιτική δίκη από απόφαση ποινικού δικαστηρίου, αλλά κατοχυρώνεται και προστατεύεται το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου. Τεκμήριο αθωότητας απαλλαγέντος κατηγορουμένου στο πλαίσιο της πολιτικής δίκης. Δεν παραβιάζεται όταν το πολιτικό δικαστήριο, που επιλαμβάνεται αγωγής αποζημιώσεως από αδικοπραξία, τα κύρια στοιχεία της οποίας συμπίπτουν με αυτά του ποινικού αδικήματος για το οποίο απηλλάγη ο εναγόμενος, συνεκτιμά την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου κατά τρόπο που δεν δημιουργούνται αμφιβολίες ως προς την αθωότητα του διαδίκου. Θάνατος μοτοσικλετιστή, που οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος και στερείτο άδειας ικανότητας οδήγησης μοτοσικλέτας από πτώση σε αύλακα. Συνυπαιτιότητα. Επιδίκαση ποσού χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης στα μέλη της οικογένειας του θανόντος

 

 

Αριθμός 1364/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

Πρόεδρος: Ρένα Ασημακοπούλου

Εισηγητής:  Ευάγγελος Χρυσόστομος

Δικηγόροι: Χριστόφορος Αργυρόπουλος

 

(…)

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 321 του ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι όσες αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση είναι τελεσίδικες και αποτελούν δεδικασμένο, προκύπτει ότι οι αποφάσεις των ποινικών δικαστηρίων δεν αποτελούν δεδικασμένο στην πολιτική δίκη (Α.Π. 410/2010, 1349/2008, 987/2008). Εξ' άλλου, κατά το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που κυρώθηκε με το Ν. 53/1974, "παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή δικαίως, δημοσία και εντός λογικής προθεσμίας υπό ανεξαρτήτου και αμερολήπτου δικαστηρίου, νομίμως λειτουργούντος, το οποίον θα αποφασίση είτε επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του αστικής φύσεως, είτε επί του βασίμου πάσης εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως (παρ. 1 εδ. α'). Παν πρόσωπον κατηγορούμενον επί αδικήματι τεκμαίρεται ότι είναι αθώον μέχρι της νομίμου αποδείξεως της ενοχής του" (παρ. 2). Ταυτόσημη διατύπωση με την παρ. 2 του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ έχει και η διάταξη του άρθρου 14 παρ. 3 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, το οποίο κυρώθηκε με το Ν. 2642/1997 και ορίζει ότι "Κάθε πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα τεκμαίρεται ότι είναι αθώο εωσότου η ενοχή του αποδειχθεί σύμφωνα με το νόμο". Με τις τελευταίες αυξημένης τυπικής ισχύος δύο διατάξεις, της ΕΣΔΑ και του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, δεν καθιερώνεται δεδικασμένο στην πολιτική δίκη από απόφαση ποινικού δικαστηρίου, αλλά κατοχυρώνεται και προστατεύεται το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου (βλ. ΕΔΔΑ απόφαση της 27-9-2007 Σταυρόπουλος κατά Ελλάδος σκέψη 37, ΕΔΔΑ απόφαση της 11-2-2003 Ringvold και Y κατά Νορβηγίας). Το τελευταίο δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνες που ο διάδικος έχει την ιδιότητα του κατηγορουμένου στα πλαίσια μιας ποινικής δίκης, αλλά έχει εφαρμογή και ενώπιον οιουδήποτε άλλου Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται μεταγενέστερα είτε επί των αστικών αξιώσεων του παθόντος είτε επί θεμάτων διοικητικής ή πειθαρχικής φύσεως, όταν αυτό για τις ανάγκες της δίκης ερμηνεύει την ποινική αθωωτική απόφαση, που στηρίζεται στα ίδια πραγματικά περιστατικά με εκείνα που εισάγονται ενώπιόν του, κατά τρόπο που δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την προηγούμενη απαλλαγή του διαδίκου (βλ. τις ως άνω αποφάσεις του Ε.Δ.Δ.Α.).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου από τους αριθ. 1, 12, 16 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πράγματι δε από τους αριθ. 1 και 16 ΚΠολΔ του ίδιου άρθρου, προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε επί εφέσεως των αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθ. 50/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, το Εφετείο, δεχόμενο ότι ο δεύτερος των αναιρεσειόντων ως καταστατικό όργανο του πρώτου είναι συνυπαίτιος για το θάνατο του δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων και οι αναιρεσείοντες εις ολόκληρον υπόχρεοι αποζημίωσης αυτών κατά το βαθμό του πταίσματός του δεύτερου των αναιρεσειόντων, παραβίασε το δεδικασμένο που παρήχθη με την αμετάκλητη υπ' αριθ. 2113/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία ο δεύτερος αναιρείων κηρύχθηκε αθώος για τον εξ αμελείας θάνατο του δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων, σε κάθε δε περίπτωση παραβίασε το τεκμήριο αθωότητας του δεύτερου των αναιρεσειόντων, αφού δεν σεβάστηκε το διατακτικό της απαλλακτικής ποινικής απόφασης. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, όσον αφορά μεν την αιτίαση για παραβίαση του δεδικασμένου, διότι, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, από την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου δεν παράγεται ούτε κατά το άρθρο 321 του ΚΠολΔ ούτε κατά τα άρθρα 6 της ΕΣΔΑ και 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα δεδικασμένο στην πολιτική δίκη, η οποία είναι αυτοτελής και ανεξάρτητη της ποινικής δίκης, όσον αφορά δε την αιτίαση για παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας, διότι πέραν του ότι δεν παρατίθενται στο αναιρετήριο ( ούτε παρατέθηκαν στο δικόγραφο της έφεσης ) τα στοιχεία που αποτέλεσαν τη βάση της κατηγορίας για ανθρωποκτονία από αμέλεια, από την οποία απαλλάχθηκε ο δεύτερος των αναιρεσειόντων, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιο βαθμό ταυτίζονται με εκείνα που θεμελιώνουν την ένδικη αγωγή, η μη εναρμόνιση των πραγματικών παραδοχών του Εφετείου με εκείνες του ποινικού δικαστηρίου δεν αποτελούν παραβίαση υπό την ανωτέρω έννοια του τεκμηρίου αθωότητας του κατηγορουμένου. Σε κάθε περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και την ως άνω αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε ερμηνεία της ως προς τους λόγους απαλλαγής του άνω εναγόμενου και τότε κατηγορούμενου ( απηλλάγη λόγω αμφιβολιών ), ούτε αποφάνθηκε άμεσα ή έμμεσα για την ποινική ενοχή του, ώστε να ανακύπτει ζήτημα αμφισβήτησης του εξ αυτής παραγόμενου και από τις ανωτέρω διεθνείς συμβάσεις προστατευόμενου τεκμηρίου αθωότητας του δεύτερου αναιρεσείοντος για την πράξη για την οποία κατηγορήθηκε. Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν ανελέγκτως δεκτά τα εξής : "Την 10-2-2002 και περί ώρα 23.15' ο Κ. Μ. ηλικίας 49 ετών, οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του, επέστρεφε στην οικία του με κανονική ταχύτητα επί ανώνυμης δημοτικής οδού στο δημοτικό διαμέρισμα ... του δήμου Αγρινίου. Η εν λόγω δημοτική οδός που καταλήγει σε σχήμα Τ σε ακάλυπτο αρδευτικό αύλακα (διώρυγα), πλάτους 6,50 μ. και βάθους 2,50 μ., οδηγεί αριστερά προς συνοικισμό ... και δεξιά προς στρατιωτικό αεροδρόμιο, στο τέλος δε αυτής υπάρχει σιδερένιο στηθαίο, μήκους 3,90 μ. και ύψους 1,00 μ., στο οποίο έχουν τοποθετηθεί οι ρυθμιστικές της κυκλοφορίας πινακίδες Ρ-48 υποχρεωτικής κατεύθυνσης πορείας προς τα δεξιά και Ρ-47 υποχρεωτικής κατεύθυνσης πορείας προς τα αριστερά. Το οδόστρωμα είναι κανονικό, έχει πλάτος 9,10 μέτρα, ενώ δεν υπάρχει άλλη σήμανση και τεχνικός ή άλλος φωτισμός. Φθάνοντας στο τέλος της ως άνω οδού, ο Κ. Μ. δεν αντιλήφθηκε έγκαιρα τον παραπάνω αρδευτικό αύλακα, με αποτέλεσμα να επιχειρήσει καθυστερημένα να τροχοπεδήσει την μοτοσικλέτα του (ανευρέθηκαν ίχνη πεδήσεως 5,30 μέτρα) και να επιπέσει εντός αυτού. Ο πιο πάνω οδηγός παγιδεύτηκε εντός του αύλακα, στον οποίο υπήρχε λάσπη και σκουπίδια και λόγω της πτώσης και κυρίως του ψύχους που επικρατούσε κατά τον ανωτέρω χρόνο, υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου εξαιτίας του οποίου επήλθε ο θάνατος του. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι μεταξύ των έργων εγγείων βελτιώσεων Α1 τάξης, που ανήκουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου που τα έχει κατασκευάσει, τη δε διοίκηση, λειτουργία και συντήρηση αυτών έχει κατά νόμο το δεύτερο εναγόμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, περιλαμβάνεται και το αρδευτικό φράγμα εκτροπής επί ου ποταμού Αχελώου, όπως και η παραπάνω κεντρική διώρυγα, γεγονός που δεν αμφισβητείται από τους εναγόμενους. Ο δεύτερος εναγόμενος οργανισμός είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (άρθρο 1 παρ. 1 του ν.δ. 1218/1972), ο δε πρώτος των εναγομένων είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τον ισχύοντα εσωτερικό κανονισμό οργάνωσης, λειτουργίας και κατάστασης προσωπικού του δεύτερου εναγόμενου Οργανισμού, στον πρόεδρο του Διοικητικού του Συμβουλίου ανήκει η εκπροσώπηση του Οργανισμού κατά την εν γένει λειτουργία του προς πραγματοποίηση των σκοπών του (άρθρο 2 του Κανονισμού). Ενόψει των παραπάνω αρμοδιοτήτων του, ο δεύτερος εναγόμενος Οργανισμός είχε την υποχρέωση που επιβάλλεται από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, να λάβει δια των αρμοδίων οργάνων του, τα απαραίτητα μέτρα προστασίας των πεζών και των διερχομένων οχημάτων από τον κίνδυνο που δημιουργούσε για αυτούς το ανωτέρω αρδευτικό έργο της δικαιοδοσίας του, ήτοι η κεντρική διώρυγα, ιδίως σε επικίνδυνα σημεία κατοικημένων περιοχών.

Στην προκείμενη περίπτωση, η θέση του αύλακα δεν βρίσκεται μεν σε κατοικημένη περιοχή, πλην όμως κρίνεται επικίνδυνη για την πρόκληση ατυχημάτων διότι βρίσκεται στο τέρμα οδού, είναι ακάλυπτος, γεμάτος λάσπη και μη ορατός λόγω της άγριας βλάστησης και της έλλειψης φωτισμού. Ο πρώτος εναγόμενος μη καταβάλλοντας την επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, την επιμέλεια δηλαδή που επιβάλλεται αντικειμενικά και αφηρημένα και την οποία καταβάλλει υπό τις ίδιες συνθήκες και περιστάσεις ο συνετός και προσεκτικός άνθρωπος του κύκλου των παραπάνω επαγγελματικών δραστηριοτήτων, δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα προστασίας και ειδικότερα δεν μερίμνησε για την τοποθέτηση κατάλληλου προστατευτικού στηθαίου στο τέλος της παραπάνω ανώνυμης δημοτικής οδού που καταλήγει στον αρδευτικό αύλακα καθώς το ήδη υπάρχον σιδερένιο στηθαίο, μήκους 3,90 μέτρων, δεν καλύπτει όλο το πλάτος της οδού (9,10 μ.). Εξάλλου, αποδείχθηκε ότι η εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών, λόγω της ελάχιστης δαπάνης που απαιτείται, μπορούσε να ανατεθεί από τον δεύτερο εναγόμενο Οργανισμό με απευθείας συμφωνία και χωρίς διαγωνισμό (άρθρο 36 του ως άνω Εσωτερικού Κανονισμού του Οργανισμού). Η αμελής αυτή συμπεριφορά του πρώτου των εναγομένων, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ως οργάνου του δεύτερου εναγόμενου Οργανισμού που το αντιπροσωπεύει, συντέλεσε αιτιωδώς στο θάνατο του Κ. Μ., καθώς εάν αυτός είχε προβεί στις, κατά τα ανωτέρω, δέουσες ενέργειες, ο θανών δεν θα εγκλωβιζόταν εντός του αύλακα και θα γινόταν αντιληπτός από τους διερχόμενους οδηγούς ή πεζούς και έτσι θα είχε αποφευχθεί το θανατηφόρο αποτέλεσμα. Σημειώνεται ότι ο πρώτος εναγόμενος με την 2113/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών απαλλάχθηκε τελεσίδικα για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια πλην όμως η παραπάνω απόφαση δεν δεσμεύει το παρόν Δικαστήριο, όπως αβάσιμα αυτός ισχυρίζεται με τους πρόσθετους λόγους έφεσης. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο θανών γνώριζε καλά την περιοχή, καθώς περνούσε τακτικά από την ανωτέρω οδό για να μεταβεί στην οικία του που βρίσκεται στον συνοικισμό ..., συνακόλουθα δε γνώριζε την ύπαρξη του παραπάνω αρδευτικού αύλακα και τους κινδύνους που δημιουργούνταν από την μη ύπαρξη επαρκούς προστατευτικού τοιχίου. Φθάνοντας, όμως, στο τέρμα της οδού δεν έστριψε αριστερά προς το συνοικισμό όπου βρίσκεται η οικία του αλλά από απροσεξία του κινήθηκε προς τα εμπρός, με αποτέλεσμα να καταπέσει στον αρδευτικό αύλακα. Επιπλέον, αυτός οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος, καθώς ανιχνεύθηκε, σε δείγμα αίματος του, ποσότητα αιθυλικής αλκοόλης 0,98 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος και στερείτο της κατά νομό απαιτούμενης άδειας ικανότητας οδήγησης δίκυκλης μοτοσικλέτας. Τα ανωτέρω συντέλεσαν αιτιωδώς στην πτώση του εντός του αύλακα καθώς και στον επελθόντα θάνατο του, καθώς εάν αυτός δεν οδηγούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος και ήταν εφοδιασμένος με την απαιτούμενη άδεια οδήγησης, θα είχε τον πλήρη έλεγχο της μοτοσικλέτας του και θα ήταν σε θέση ανά πάσα στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς. Υπό τα περιστατικά αυτά, το ποσοστό ευθύνης στην επέλευση του θανατηφόρου αποτελέσματος ανέρχεται για τον μεν θανόντα σε ποσοστό 70%, για τους δε εναγόμενους σε ποσοστό 30%. Τέλος, αποδείχθηκε ότι ο θανών, ηλικίας 49 ετών, ήταν σύζυγος της πρώτης των εναγόντων, πατέρας των δεύτερου, τρίτης, τέταρτου και πέμπτου απ' αυτούς, υιός των έκτου και έβδομης και αδερφός των λοιπών. Όλοι, λοιπόν, οι ενάγοντες περιλαμβάνονται στην "οικογένεια" που συγκροτούσε μαζί τους ο θανών κατά την έννοια του άρθρου 932 εδάφ. 3 ΑΚ, έστω και αν όλοι δεν συγκατοικούσαν, διότι συνδέονταν με τον θανόντα με μεγάλο δεσμό αγάπης και πράγματι υπέστησαν ψυχική οδύνη από την απώλεια του ". Έτσι που έκρινε, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο και καταφάσκουν την ορθή εφαρμογή των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 914, 297, 298 και 932 του Α.Κ. Ειδικότερα, το Εφετείο δέχεται ότι η αμέλεια των εναγομένων συνίσταται αφενός στην παράλειψή τους να τοποθετήσουν στην σε σχήμα Τ απόληξη της επαρχιακής οδού επαρκές στηθαίο, ώστε να προστατεύονται οι πεζοί και οι διερχόμενοι από το σημείο εκείνο οδηγοί και να αποτρέπεται η πτώση αυτών εντός του ασκεπούς αρδευτικού αύλακα και αφετέρου στην παράλειψή τους να διατηρούν τον αύλακα καθαρό από λάσπες και σκουπίδια, ενέργειες που επιβάλλονταν σ' αυτούς από την καλή πίστη και την κρατούσα κοινωνική αντίληψη, οι παραλείψεις δε αυτές ήταν ικανές κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας να προκαλέσουν και προκάλεσαν κατά τις παραδοχές του Εφετείου υπό τις αναφερόμενες στην απόφαση συνθήκες το θάνατο του δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων, ώστε να καταφάσκεται ο αναγκαίος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της συμπεριφοράς των εναγομένων και του θανάτου του Κ. Μ. . Άλλες αιτιολογίες δεν ήταν ανάγκη να παρατίθενται στην απόφαση, όπως το ύψος της απαιτούμενης δαπάνης για την τοποθέτηση από τους αναιρεσείοντες επαρκούς προστατευτικού στηθαίου στην απόληξη του δρόμου, της εντάσεως του ψύχους που επικρατούσε κατά την πτώση του θανόντος στον αρδευτικό αύλακα, του χρόνου παραμονής του σ' αυτόν και της κατά το χρόνο του ατυχήματος ικανής ή μη κίνησης της οδού από πεζούς και οχήματα. Τέλος, δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ της παραδοχής του Εφετείου ότι "ο θανών γνώριζε καλά την περιοχή και την ύπαρξη του αύλακα" και της παραδοχής ότι ο ίδιος "δεν αντελήφθη έγκαιρα τον αρδευτικό αύλακα", αφού η μη έγκαιρη αντίληψη της ύπαρξης του αύλακα αναφέρεται προδήλως στη μειωμένη συνεπεία της μέθης αντίδραση του θανόντος, σε κάθε δε περίπτωση η μη έγκαιρη εκ μέρους του θανόντος αντίληψη τη ύπαρξης του αύλακα δεν αποδίδεται σε αμελή συμπεριφορά των εναγομένων. Επομένως, οι δεύτερος και τρίτος από το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους προβάλλεται ότι το Εφετείο εσφαλμένα υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στις άνω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, είναι αβάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειόντων, λόγω της ήττας των (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-12-2009 αίτηση 1) του Ν.Π.Ι.Δ.με την επωνυμία " ΓΕΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΓΓΕΙΩΝ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΝ ΑΧΕΛΩΟΥ" και 2 ) του Γ. Α. Ρ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 937/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ( 2.700 ) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2011 και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στην Αθήνα στις 26 Αυγούστου 2011.

H ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

 

 

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΕΖΟΥ ΑΠΟ ΟΔΗΓΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ – ΣΥΝΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ – ΠΕΖΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Βάσιμος αναιρετικός λόγος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Το δικαστήριο διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές κατά ένα μέρος αιτιολογίες σχετικά με το κρίσιμο ζήτημα της συνυπαιτιότητας του αναιρεσείοντος οδηγού του αυτοκινήτου στην παράσυρση και τον θανάσιμο τραυματισμό του πεζού, ο οποίος ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος και στην προσπάθεια του να διασχίσει ανέλεγκτα το οδόστρωμα εκτός διάβασης πεζών, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι δεν διήρχοντο οχήματα και δεν θα παρεμποδίσει την κυκλοφορία, με συνέπεια να παρεμβληθεί στην πορεία του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου και να τραυματισθεί θανάσιμα.

 

 

Αριθμός 1014/2011

ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

 

Πρόεδρος: Σπυρίδωνας Ζιάκας

Εισηγητής: Βασίλειος Λαμπρόπουλος

Δικηγόροι: Δημήτριος Κρεμεζής, Μιχαήλ Μιχόπουλος

 

(…)

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου απ'αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος. Περαιτέρω, για να ιδρυθεί ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ.1 περ.α ΚΠολΔ πρέπει να παραβιαστεί κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 399, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υποχρέου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμελείας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη. Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. Το ανωτέρω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του Ν.ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με τη προσβαλλόμενη απόφαση, ύστερα από αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης πραγματικά περιστατικά: Στις 30-12-2005 και περί ώρα 16.30 ο Ε. Λ. (συγγενείς των ήδη αναιρεσιβλήτων), οδηγώντας το υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΦ αυτοκίνητο, και με συνεπιβάτη τη σύζυγό του (πρώτη αναιρεσίβλητη) εκινείτο επί της Ν.Ε.Ο. Πατρών-Πύργου με κατεύθυνση προς Πύργο Ηλείας. Όταν έφθασε στο 68ο χιλιόμετρο και λίγα μέτρα προ της διασταύρωσης προς Γαστούνη, ακινητοποίησε το ως άνω όχημα του στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος (εν μέρει επι του ερείσματος και εν μέρει επι της λωρίδας κυκλοφορίας) και αφού άναψε τους δείκτες στάθμευσης (αλάρμ), εξήλθε του οχήματος του, και πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, όπου ήταν σταθμευμένα δύο οχήματα, προκειμένου να ζητήσει πληροφορίες για τον προορισμό του (Πύργο Ηλείας). Στο σημείο εκείνο η Ν.Ε.Ο. Πατρών-Πύργου είναι ευθεία σε μεγάλη απόσταση, με καλή ορατότητα, μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλάτους 3,9 μ η καθεμία, καθώς και έρεισμα στην κατεύθυνση προς Πύργο πλάτους δύο (2) μέτρων. Στο σημείο εκείνο και του ρεύματος κυκλοφορίας προς Πύργο, άρχιζε ειδική διαγράμμιση επί του οδοστρώματος, τριγωνικού σχήματος, αποτελουμένου από παράλληλες λοξές λωρίδες πλαισιωμένες από συνεχόμενη λευκή λωρίδα, εντός της οποίας δεν επιτρέπεται η είσοδος οχημάτων και η οποία περιόριζε ελαφρώς το πλάτος της λωρίδος κυκλοφορίας. Το οδόστρωμα ήταν υγρό, λόγω ψιλόβροχου με πυκνή κυκλοφορία οχημάτων και στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Πύργο υπάρχουν οι ενδεικτικές πινακίδες Κ-27 και Π-32 που η τελευταία έχει όριο ταχύτητας 60 χιλιόμετρα ανά ώρα. Περαιτέρω, ότι όταν ο ανωτέρω οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου Ε. Λ. έλαβε τις πληροφορίες που ήθελε επιχείρησε να επιστρέψει στο σταθμευμένο όχημά του τρέχοντας και χωρίς προηγουμένως να σταματήσει και να ελέγξει την τυχόν ύπαρξη κινουμένων οχημάτων στην ως άνω οδό, παρά μόνο από αριστερά του (ρεύμα πορείας από Πύργο προς Πάτρα), με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "VICTORIA Α.Α.Ε.Ζ." (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα), και το οποίο οδηγούσε ο Β. Κ. (ήδη δεύτερος αναιρεσείων), με συνεπιβάτη τη σύζυγο του Ε. Γ. και με κατεύθυνση από Πάτρα προς Πύργο. Ο ανωτέρω οδηγός παρά το γεγονός ότι αντελήφθηκε την ως άνω κίνηση του πεζού, δεν ακινητοποίησε εγκαίρως το όχημά του, αλλά προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποφύγει τη σύγκρουση του με τον πεζό με τροχοπέδηση του οχήματος του και με αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά, οι ενέργειες όμως αυτές δεν επέφεραν αποτέλεσμα, καθόσον το όχημα του (ΙΧΕ) προσέκρουσε (σύρθηκε) κατά μήκος της πλάγιας αριστερής πλευράς του ως άνω ακινητοποιημένου ΙΧΦ αυτοκινήτου του πεζού Ε. Λ. και στη συνέχεια, με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του παρέσυρε και τον εκτίναξε σε απόσταση είκοσι πέντε (25) μέτρων, με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατος του. Επίσης, αποδείχθηκε από την υπό ημερομηνία 28-1-2006 έκθεση τοξικολογικής ανάλυσης, η περιεκτικότητα του αίματος του ως άνω θανόντος σε αλκοόλ ήταν 1.51 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος, ενώ σύμφωνα με την υπό ημερομηνία 29-3-2006 έκθεση, κατόπιν σχετικού αιτήματος επανεξέτασης των συγγενών του θανόντος ήταν 1.48 γραμ/λίτρο αίματος. Τέλος, ότι, βάσει των ανωτέρω, ο οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου και ήδη δεύτερος αναιρεσείων, παρά το γεγονός ότι αντελήφθηκε την κίνηση του ως άνω πεζού, άλλως μπορούσε να αντιληφθεί, καθόσον η ορατότητα του δεν εμποδιζόταν και ο πεζός είχε ήδη διασχίσει το πλάτους 3,90 μ. αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και το μεγαλύτερο μέρος του ρεύματος κυκλοφορίας προς Πύργο, όφειλε να μην ενεργήσει ελιγμό προς τα δεξιά, αλλά προς τα αριστερά για να τον αποφύγει, καθόσον στο σημείο αυτό δεν κινούνταν άλλα οχήματα. Στο ένδικο αυτό ατύχημα συνέβαλε και η αμελής συμπεριφορά του θανατωθέντος, ο οποίος ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος και στην προσπάθεια του να διασχίσει ανέλεγκτα το οδόστρωμα εκτός διάβασης πεζών, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι δεν διήρχοντο οχήματα και δεν θα παρεμποδίσει την κυκλοφορία, με συνέπεια να παρεμβληθεί στην πορεία του ως άνω ΙΧΕ αυτοκινήτου και να τραυματισθεί θανάσιμα. Με βάση τα ανωτέρω ο ανωτέρω θανατωθείς πεζός κρίνεται συνυπαίτιος κατά 40% στη επέλευση του ατυχήματος και του θανάσιμου τραυματισμού του, ο δε οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου συνυπαίτιος κατά 60%.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές, κατά ένα μέρος, αιτιολογίες στο κρίσιμο εδώ ζήτημα της συνυπαιτιότητας του δευτέρου αναιρεσείοντος και οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου Β. Κ. στην παράσυρση και εν συνεχεία θανάσιμο τραυματισμό του πεζού Ε. Λ.. Ειδικότερα α) ενώ δέχεται ότι στο σημείο που έλαβε χώρα το ατύχημα το οδόστρωμα ήταν υγρό, λόγω ψιλόβροχου, με πυκνή κυκλοφορία οχημάτων, στην συνέχεια δέχεται αντιφατικά ότι στο επίμαχο αυτό σημείο δεν κινούνταν άλλα οχήματα, και ότι ο οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου θα μπορούσε να ενεργήσει ελιγμό προς τα αριστερά προκειμένου να αποφύγει τον ως άνω πεζό, β) Δεν προσδιορίζεται από πόση απόσταση ο οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου αντελήφθηκε την κίνηση του πεζού που επιχειρούσε να διασχίσει κάθετα στο ρεύμα κυκλοφορίας της ως άνω οδού προς Πύργο με κατεύθυνση από αριστερά προς τα δεξιά, γ) Ποία ήταν η ταχύτητα του ΙΧΕ αυτοκινήτου κατά τον χρόνο διέλευσης του στο σημείο που συνέβη το ατύχημα και ειδικότερα τη στιγμή που ο οδηγός του επιχείρησε τον ανεπιτυχή ελιγμό προς τα δεξιά, σε σχέση με την πορεία του, και εν συνεχεία παράσυρση του θανατωθέντος πεζού, δ) Πόσα μέτρα του ρεύματος κυκλοφορίας προς Πύργο, κινούμενος από αριστερά προς τα δεξιά, είχε διανύσει ο ανωτέρω πεζός και ε) Το ακριβές σημείο του οδοστρώματος επί του οποίου έγινε η παράσυρση του πεζού σε σχέσει με τη θέση στάθμευσης του ανωτέρω ΙΧΦ αυτοκινήτου. Επομένως, οι πρώτος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως κατά το μέρος τους που προσάπτονται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτιάσεις από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι βάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεση του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 6874/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Απριλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Ιουνίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

6+1 ΝΕΕΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Νέες Υπηρεσίες

ΝΕΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΑΡΟΧΕΣ

PRchecker.info
Δύσβατα Μονοπάτια Ιστορικό βιβλίο η ελληνική ιστορία της Ηπείρου
Δύσβατα Μονοπάτια

Νίκος Βέντζης συγγραφέας

Δύσβατα μονοπάτια - Ένα ιστορικό βιβλίο - Το οδοιπορικό του Νίκου Βέντζη - Προτείνουμε το ιστορικό βιβλίο Δύσβατα μονοπάτια - παραγγείλτε το

Φεβρουάριος 1983 νομος περί ενηλικίωσης
Καθορισμός της διαδικασίας επιλογής των υπαλλήλων που τίθενται σε
διαθεσιμότητα, των κριτηρίων επιλογής και κατάταξής τους, τον τρόπο
μοριοδότησής τους και ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας του Τριμελούς
Συμβουλίου του άρθρου 5 παρ. 3 του ν.4024/2011 και των Τριμελών Ειδικών
Υπηρεσιακών Συμβουλίων.
20130802_ypourgiki_apofasi_kinitikotita.
Adobe Acrobat Document 235.6 KB

         Kwdikas Search

Loading
το cd της Εφοριακής Επιθεώρησης,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΥΛΗ,ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΥΛΗ,ΔΙΚΑΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣτΕ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
  • ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟ CD 4 (TEΣΑΡΡΩΝ ΕΤΩΝ) ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΦΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ
  • ΥΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 2006-2009 ΠΛΟΥΣΙΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣτΕ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ
  • ΟΛΑ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ-ΕΡΓΑΤΙΚΑ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΤΩΝ ΑΥΤΩΝ
  • ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΧΡΗΣΤΟ ΠΕΝΤΑΠΛΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ (ΤΟΜΩΝ&ΤΕΥΧΩΝ)
  • ΕΝΑ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΑΣ

 

 

YPODEIMGATA DIKOGRAFON ENHMEROMENA 2014 - DIKOGRAFA - YPODEIGMATA

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ Η ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ

  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

 

εμπορικό δίκαι Νομοθεσία και Νομολογία Εμπορικού Δικαίου - Έκδοση Εμπορικού Δικαίου - Εκδόσεις Εμπορικού Δικαίου - Ηλεκτρονικές Εκδόσεις

 

 

 

ΤΟ 'ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ' ΜΑΣ, ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΣΕ ΥΛΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ: ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ,ΕΤΑΙΡΙΕΣ,ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ,ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ,ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΖΙ. ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ. ΕΝΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΕΥΡΕΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ.

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

Εμπορικό δίκαιο,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΑ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΕΠΙΤΑΓΗ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ,ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΟ ΓΕΝΙΚΑ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ,ΠΡΟΙΟΝΤΑ,ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗ,

 

 

ΤΡΙΤΟ, ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ'. ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΟΣ ΚΛΑΔΟΣ, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΚΛΑΔΟΙ ΤΟΥ  ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, ΛΟΙΠΟΝ, ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ, ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΤΡΙΤΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

ΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΣΙΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ 2014 ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ- ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΛΟΓΙΣΤΕΣ

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ ΡΗΤΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΔΟΣΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

 

 

 

 

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ - ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ - ΖΗΜΙΕΣ - ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ - ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ

 

ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΤΡΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΜΑΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΟΔΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ - ΚΟΚ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

 

ΟΛΗ Η ΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 1990 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ,ΕΡΓΑΤΙΚΑ,ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΔΙΚΑΙΟ ΑΣΤΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΛΥΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ,ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 1-286 ΑΚ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 287 ΕΩΣ 946,ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ - ΚΩΔΙΚΑΣ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Δικόγραφα - Υποδείγματα - δικογραφα - δικόγραφο - υπόδειγμα - εδώ υπόδειγμα - ψάχνω υπόδειγμα - θέλω υπόδειγμα - ΘΕΛΩ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ- ΠΑΡΑΔΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ