ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ – ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ – ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ – ΣΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΤΩΣΗ ΚΤΙΡΙΟΥ – ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

 

Αριθμός απόφασης:642/2004

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ

Τμήμα 3°- Τριμελές

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΕΔΡΑ ΑΙΓΙΟΥ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του Πρωτοδικείου Αιγίου, στις 12 Απριλίου 2002, με δικαστές τους: Χρήστο Κροντηρά, Πρόεδρο Πρωτοδικών Δ.Δ., Χριστίνα Μπολάνη (Εισηγήτρια), Μαρία Βλάχου, Πρωτοδίκες Δ.Δ., και γραμματέα τον Αλέξιο Καλύβα,

για να δικάσει την αγωγή με χρονολογία κατάθεσης 17 Σεπτεμβρίου 2001, των: 1. Ι. χήρας Λ.Π., κατοίκου Αιγίου (οδός Κ. αρ. *), για τον εαυτό της ατομικά και ως εκ διαθήκης κληρονόμου του αποβιώσαντος στις 20-11-2000 συζύγου της Λ.Π., 2. Ι. Π. του Λ., 3. Α. συζύγου Ι.Π., κατοίκων Κουλούρας Αιγίου (οδός Α. αρ. *), 4. Χ. Π. του Λ., 5. Π. συζύγου Χ. Π., κατοίκων Αιγίου (οδός Κ. αρ. *), 6. Α. Π. του Λ., κατοίκου Αιγίου (οδός Κ. αρ. *), 7. Β. Τ. του Π., 8. Γ. συζ. Β. Τ., 9. Π. Τ. του Β., κατοίκων οικισμού σεισμοπλήκτων «ΤΡΙΑΝΤΕΙΟ» Κουλούρας, 10. Κ. χήρας Δ. Π., κατοίκου Αιγίου (οδός Π. Χ. αρ. *), 11. Α. Φ. του Χ., κατοίκου Αιγίου (οδός Δ. αρ. *), 12, Σ. Φ. του Α., τέως συζύγου Χ. Μ., κατοίκου Αιγίου (οδός Δ. αρ. *), για -τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσας την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων της Α. και Α., 13. Χ. Μ. του Α., κατοίκου Αιγίου (οδός Β. Κ. αρ. *), ως ασκούντος την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων του Α. και Α., 14. Ε. Μ. του Α., τέως συζύγου Σ. Γ., 15. Μ. Γ. του Σ., 16. Α. Γ. του Σ., 17. Ό. Γ. του Σ., συζύγου Β. Τ., κατοίκων οικισμού σεισμοπλήκτων «ΤΡΙΑΝΤΕΙΟ» Κουλούρας, 18. Σ. χήρας Γ. Κ., 19. Φ. Κ. του Γ., κατοίκων οικισμού σεισμοπλήκτων «ΤΡΙΑΝΤΕΙΟ» Κουλούρας, 20. Ν. Γ. του Λ., 21. Μ. Γ., συζ. Ν., κατοίκων Αιγίου (οδός Μ. αρ. *) και 22. Σ. χήρας Κ. Σ., κατοίκου Τεμένης Αιγίου, για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσας την γονική" μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της Ζ. και Α., οι οποίοι παραστάθηκαν δια των πληρεξουσίων τους δικηγόρων Βασιλείου Αντωνόπουλου (Θεσσαλονίκης) και Ζαχαρία Παπαθανασόπουλου (Αιγίου),

κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, που εκπροσωπείται από το Νομάρχη Αχαΐας και παραστάθηκε "δια του δικαστικού αντιπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Διονυσίου Ζαχαρόπουλου.

Κατά τη συζήτηση, οι διάδικοι ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Μετά τη συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.

Η κρίση του είναι η εξής:

Με την κρινόμενη αγωγή, οι ενάγοντες, ζητούν, μετά την μετατροπή του αρχικώς καταψηφιστικού αιτήματός τους σε αναγνωριστικό, με προφορική δήλωση των πληρεξουσίων τους δικηγόρων στο ακροατήριο, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγόμενης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης να τους καταβάλει, κατ' εφαρμογή των άρθρων 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα και 932 του Αστικού Κώδικα, τα ποσά που αναλυτικά αναφέρονται στο δικόγραφο, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης την οποία υπέστησαν από τον τραυματισμό τους, αλλά και την καταστροφή των ιδιόκτητων διαμερισμάτων (οριζοντίων ιδιοκτησιών) τους, που προκλήθηκε από την κατάρρευση, κατά το σεισμό της 15-6-1995 που έπληξε την περιοχή της Αιγιαλείας, της δυτικής πτέρυγας της επί της συμβολής των οδών. Δ. και Β. Γ. στο Αίγιο κειμένης πολυκατοικίας, η οποία, όπως υποστηρίζουν, οφείλεται σε παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου, κατά την άσκηση της ανατεθειμένης σ' αυτά δημοσίας εξουσίας. Ειδικότερα, η επικαλούμενη παράνομη συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου, συνίσταται, κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων, στην παράλειψη διενέργειας των επιβαλλομένων ελέγχων της νομιμότητας της κατασκευής της παραπάνω πολυωρόφου οικοδομής-και στην έκδοση της άδειας ανέγερσης αυτής, παρά το μη σύννομο της υποβληθείσας στατικής μελέτης, ως προς τις προβλέψεις του οπλισμού των στοιχείων του φέροντος οργανισμού αυτής, τελικώς δε στην θεώρηση της ανωτέρω αδείας κατά την αποπεράτωση της οικοδομής, παρά τις αποκλίσεις της κατασκευής της από την εγκριθείσα (έστω και ελλιπή) στατική μελέτη, οι οποίες καθιστούσαν αυτήν αυθαίρετη και επικίνδυνη και, σε συνδυασμό με την ελλιπή πρόβλεψη οπλισμού, συνέβαλαν καθοριστικά, όπως υποστηρίζουν, στην κατάρρευση της δυτικής πτέρυγας του κτιρίου, κατά τον προαναφερόμενο σεισμό. Οι ανωτέρω ενάγοντες είχαν ασκήσει από κοινού και με άλλα άτομα, ιδιοκτήτες ή μισθωτές διαμερισμάτων της προαναφερόμενης πολυκατοικίας ή συγγενείς των 16 τραυματισθέντων θανάσιμα κατά την κατάρρευση της ενοίκων αυτής, την από 14-6-2000 αγωγή τους, στρεφόμενη, αφενός κατά του Ελληνικού Δημοσίου και αφετέρου κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, αιτούμενοι την αναγνώριση της υποχρέωσης των εναγομένων να τους καταβάλουν τα αναφερόμενα αναλυτικά στην αγωγή ποσά, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της περιουσιακής (θετικής) ζημίας, αλλά και ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης και της ψυχικής οδύνης, που κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή, υπέστη καθένας εξ αυτών, λόγω των προαναφερομένων παρανόμων πράξεων και παραλείψεων των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου, πλην όμως, η αγωγή αυτή απορρίφθηκε με την 359/2001 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, ως προς όλους τους ενάγοντες, λόγω της μη συνδρομής των προϋποθέσεων της ομοδικίας που προβλέπονταν στην παράγραφο 1 του άρθρου 115 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως αυτή ίσχυε κατά τον ανωτέρω χρόνο, ήδη δε οι εν λόγω ενάγοντες άσκησαν την παρούσα αγωγή εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 121 παρ. 2 του ιδίου Κώδικα προθεσμίας των 60 ημερών από την επίδοση σ' αυτούς της ανωτέρω απορριπτικής απόφασης, μόνο κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αχαΐας, αφού, όπως κρίθηκε με την πιο πάνω δικαστική απόφαση, το Ελληνικό Δημόσιο δεν νομιμοποιείται παθητικώς στην ένδικη διένεξη (βλ. σχετικώς τις σελ. 3 και 4 της εν λόγω απόφασης). Για την εκδίκαση της αγωγής αυτής έχει δικαιοδοσία και αρμοδιότητα το Δικαστήριο τούτο, ενόψει δε και του ότι αυτή ασκήθηκε νομότυπα και γενικά πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, μεταξύ των οποίων και αυτή της ομοδικίας, απορριπτόμενου ως νόμω αβασίμου του αντιθέτου ισχυρισμού της εναγομένης, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί κατ' ουσίαν. Εξάλλου, μεταξύ των εναγόντων που είχαν ασκήσει την αρχική κοινή αγωγή ήταν και ο Λ.Π., ο οποίος, μεταξύ άλλων, είχε ζητήσει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγομένης να του καταβάλει το ποσό των 5.000.000 δραχμών, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη από την καταστροφή των περιγραφομένων δύο οριζοντίων ιδιοκτησιών της ανωτέρω πολυκατοικίας των οποίων ήταν συγκύριος. Ο ενάγων αυτός απεβίωσε στις 20-11-2000 και οι ανωτέρω αξιώσεις του ασκούνται με την παρούσα αγωγή παραδεκτώς (κατ' άρθρα 933 Α.Κ. και 71 Κ.Δ.Δ.) από την μοναδική εκ διαθήκης κληρονόμο του (βλ. τα 27/2001 πρακτικά της κατά την 20-2-2001 δημόσιας συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αιγίου, κατά την οποία δημοσιεύτηκε η με χρονολογία 8-2-2000 ιδιόγραφη διαθήκη του θανόντος) Ι. χήρα Λ.Π.. Στο άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα (Π.Δ. 456/1984 - Α' 164) ορίζεται ότι: «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος...», στο δε άρθρο 106 του ιδίου Εισαγωγικού Νόμου ορίζεται ότι: «Οι διατάξεις των δύο προηγουμένων άρθρων εφαρμόζονται και για την ευθύνη των δήμων, των κοινοτήτων ή των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που βρίσκονται στην υπηρεσία τους». Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, για να θεμελιωθεί αποζημιωτική ευθύνη του Δημοσίου ή του Ο.Τ.Α., η οποία είναι αντικειμενική μη εξαρτώμενη από τη συνδρομή ή μη υπαιτιότητας του ζημιώσαντος οργάνου, απαιτείται να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παρανόμου πράξεως ή παραλείψεως και της επελθούσας ζημίας (Σ.τ.Ε. 347, 4776/1997, 3102/1999). Περαιτέρω, κατά την έννοια των αυτών διατάξεων, το Δημόσιο, οι Ο.Τ.Α. και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου υποχρεούνται, εφ' όσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, σε αποκατάσταση κάθε θετικής και αποθετικής ζημίας, τα δικαστήρια δε της ουσίας, δύνανται, επί πλέον, να επιδικάσουν εις βάρος τους χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 932 του Αστικού Κώδικα (βλ. Σ.τ.Ε. 3081/2003, 1223, 1224, 1970, 2529/2002 κ.α.).

Εξάλλου, στο Β.Δ. της 10/31-12-1945 «Περί κανονισμού φορτίσεων δομικών έργων» ορίζεται ότι: «Τα φορτία των οικοδομικών έργων υπολογίζονται βάσει του παρόντος κανονισμού....Εκτός των ανωτέρω φορτίων εις σεισμοπαθείς περιοχάς πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν και αι εκ του σεισμού επιβαρύνσεις κατά τους ειδικούς κανονισμούς...». Επίσης, στο Β.Δ. της 18.2/26.7.1954 «Περί Κανονισμών δια την μελέτην και εκτέλεσιν οικοδομικών έργων εξ ωπλισμένου σκυροδέματος» (Φ.Ε.Κ. 160 Α') ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι: «1. Εκάστη μελέτη έργου εξ ωπλισμένου σκυροδέματος υποβαλλομένη προς την αρμοδίαν Κρατικήν Υπηρεσίαν Ελέγχου δι' έκδοσιν αδείας δέον να περιλαμβάνη τα κάτωθι στοιχεία: Α) Στατικόν υπολογισμόν ... Β) Σχέδια γενικής διατάξεως ανά όροφον και δια την θεμελίωσιν... Γ) Σχέδια οπλισμών ... 2. Επί εκάστου των υποβαλλομένων σχεδίων θα αναγράφωνται σαφώς: α) Τα ληφθέντα υπ' όψιν δια τον υπολογισμόν φορτία, β) Η προβλεπομένη ποιότης σκυροδέματος, γ) Το προβλεπόμενον είδος οπλισμού» (άρθρο 2). «Η σύνταξις μελέτης έργων ωπλισμένου σκυροδέματος δέον απαραιτήτως να πλήρη τα ακόλουθα: α) Να είναι σύμφωνος προς τους παρόντας Κανονισμούς και να ανταποκρίνεται προς τους ανεγνωρισμένους κανόνας της Τεχνικής, β) Οι υπολογισμοί να διαπραγματεύονται εξαντλητικώς και επιτυχώς πάντα τα ουσιώδη δια την ασφάλειαν του έργου στοιχεία, να είναι απηλλαγμένοι λογιστικών σφαλμάτων και απολύτως ακριβείς... 3. Ο έλεγχος της κατά τα ανωτέρω μελέτης, εφ' όσον αύτη συνταχθή υπό διπλωματούχου Μηχανικού Ανωτάτης Σχολής, περιορίζεται εις την διαπίστωσιν του γεγονότος ότι αι βασικαί προϋποθέσεις των υπολογισμών και αι εφαρμοσθείσαι μέθοδοι είναι ορθαί... » (άρθρο 3). «Η εποπτεία της εφαρμογής των παρόντων Κανονισμών ασκείται παρά των εκασταχού Πολεοδομικών Γραφείων ή λοιπών αρμοδίων δια τον έλεγχον Κρατικών Υπηρεσιών...», (άρθρο 10). Περαιτέρω, στο Β.Δ. της 19/26-2-1959 «Περί αντισεισμικού Κανονισμού οικοδομικών έργων» (Φ.Ε.Κ. Α' 36), όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο για την ένδικη υπόθεση χρόνο (πριν την τροποποίηση του με την ΕΔ2α/ΟΙ/44/Φ.Ν. 275/4-16.4.1984 απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων - Φ.Ε.Κ. Β' 259), ορίζονταν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Άπαντα τα οικοδομικά έργα της Χώρας θα μελετώνται και κατασκευάζονται συμφώνως προς τα εν τοις επομένοις καθοριζόμενα και κατά τρόπον ώστε να καθίστανται ικανά να αναλάβωσιν εκτός των προβλεπομένων συνήθων φορτίσεων και τας εκ των σεισμικών ενεργειών προκαλούμενος επιβαρύνσεις» (άρθρο 1). «Δια τον αντισεισμικόν υπολογισμόν των φερόντων στοιχείων θα εφαρμόζηται η ακριβής Ελληνική μέθοδος υπολογισμού ή μια των ευρέως παραδεδεγμένων άλλων επιστημονικών μεθόδων» (άρθρο 6 παρ.1). «Αι υποβαλλόμενοι στατικοί μελέται θα περιλαμβάνουν και αντισεισμικόν στατικόν υπολογισμόν, ενσωματούμενον εις τον γενικόν τοιούτον» (άρθρο 13 παρ. 2). «Η εποπτεία της εφαρμογής του παρόντος ασκείται υπό των αρμοδίων δια τον έλεγχον Κρατικών Υπηρεσιών» (άρθρο 16). Εξάλλου, στην 27067 της 1/11.11.1978 απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων «Περί της διαδικασίας και του τρόπου εκδόσεως οικοδομικών αδειών και του ελέγχου των ανεγειρομένων οικοδομών» (Φ.Ε.Κ. Δ' 585) ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η άδεια οικοδομικών εργασιών, χορηγείται υπό της αρμοδίας Υπηρεσίας, κατόπιν εγγράφου αιτήσεως του ενδιαφερομένου υποβάλλοντος την μελέτην του εκτελεσθησομένου έργου και τα ακόλουθα δικαιολογητικά...» (παρ. Ι. 1). «Η αρμοδία Τεχνική Υπηρεσία υποχρεούται εντός 30 ημερών από της υποβολής της αιτήσεως να ελέγξη τα υποβληθέντα στοιχεία και να ενημέρωση εγγράφως τον ενδιαφερόμενον, σχετικώς με την δυνατότητα εκδόσεως της αιτουμένης αδείας ή σχετικώς με την έλλειψιν στοιχείων του φακέλλου» (παρ. Ι. 4). «Μετά την υποβολήν υπό των ενδιαφερομένων εις την αρμοδίαν τεχνικήν υπηρεσίαν προς συμπλήρωσιν του φακέλλου όλων των απαιτουμένων δικαιολογητικών και εφόσον ταύτα είναι πλήρη και ακριβή η Υπηρεσία υποχρεούται εντός 15 ημερών να προβή εις την έκδοσιν της αδείας ή να ενημέρωση εγγράφως τον ενδιαφερόμενον όπως ορίζεται και ανωτέρω» (παρ. Ι. 5). «Η αρμοδία τεχνική Υπηρεσία δύναται να επιφέρη μικρός διορθώσεις της μελέτης δι' ερυθράς μελάνης δια την προσαρμογήν της προς τας ισχύουσας διατάξεις. Η Υπηρεσία δύναται να επιστρέψει την υποβληθείσαν μελέτην εις τον ενδιαφερόμενον όταν αύτη παρουσιάζει ασάφειας ή ελλείψεις μετά τρίμηνον από την έγγραφη ενημέρωση του ενδιαφερομένου και την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας αυτής. Μετά πάροδον δε εξαμήνου υποχρεούται να επιστρέψει αυτήν» (παρ. Ι. 6). «Η στατική μελέτη με τον κατά περίπτωσιν αντισεισμικόν υπολογισμόν και τα συνοδεύοντα ταύτην διαγράμματα ξυλοτύπων θα υποβάλλωνται πλήρη εις την τεχνικήν Υπηρεσίαν της ευθύνης δια την εφαρμοζομένην μέθοδον ως και δια τας πράξεις υπολογισμού ανηκούσης εις τον μελετητήν» (παρ. Ι. 8). «Αναθεώρησις της αδείας... απαιτείται και επιβάλλεται εις τας κάτωθι περιπτώσεις; α)...β) Εις περίπτωσιν μερικής ή γενικής τροποποιήσεως της αρχιτεκτονικής ή στατικής μελέτης του έργου...» (παρ. II. 2). «Ο έλεγχος των οικοδομών διενεργείται υπό της Υπηρεσίας εις οιονδήποτε στάδιον της κατασκευής. Εάν διαπιστωθεί ασυμφωνία μεταξύ των εκτελουμένων εργασιών και των σχεδίων της αδείας σε βαθμό αναθεωρήσεως διακόπτονται αι οικοδομικαί εργασίαι και τίθεται εύλογος προθεσμία εις τον ενδιαφερόμενον δια την αναθεώρησιν της αδείας...Εάν κατά την διενεργουμένην αυτοψίαν διαπιστωθεί ότι η οικοδομή ανεγείρεται κατά παράβασιν των ισχυουσών πολεοδομικών διατάξεων, διακόπτονται αι οικοδομικοί εργασίαι και εφαρμόζονται αι οικείαι περί αυθαιρέτων διατάξεις...» (παρ. III. 3). «Κατά το στάδιον της αποπερατώσεως του φέροντος οργανισμού του κτιρίου και συμπληρώσεως αυτού (καρά -γιαπί) γνωστοποιουμένου εις την Υπηρεσίαν κατά τα ανωτέρω διενεργείται αυτοψία και εφ' όσον αι οικοδομικοί εργασίαι είναι σύμφωνοι προς την εγκριθείσαν μελέτην, γίνεται θεώρησις της αδείας της οικοδομής...» (παρ. III. 4). «Όταν περατωθεί το έργον γνωστοποιουμένου τούτου εις την Υπηρεσίαν κατά τα ανωτέρω διενεργείται αυτοψία και εφ' όσον αι οικοδομικοί εργασίαι είναι σύμφωνοι προς την εγκριθείσαν μελέτην, γίνεται η τελική θεώρησις της αδείας...» (παρ. III. 5). Τέλος, κατά την παρ. V. 2 της ανωτέρω υπουργικής αποφάσεως, από της ισχύος της (11-11-1978) αντικαθίσταται η μέχρι τότε ισχύουσα Ε. 37608/5-11-1976 απόφαση του ιδίου Υπουργού.

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει σαφώς η υποχρέωση των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομίας, για τον έλεγχο της νομιμότητας της κατασκευής μιας οικοδομής. Ο έλεγχος αυτός είναι τόσο προληπτικός, που γίνεται κατά το στάδιο πριν την έκδοση της οικοδομικής άδειας, περιλαμβάνει δε τον έλεγχο, μεταξύ άλλων, της στατικής μελέτης του κτιρίου, ως προς την πληρότητα και την ακρίβεια της σε σχέση με τους ισχύοντες Κανονισμούς (φορτίσεως δομικών έργων, οπλισμένου σκυροδέματος και αντισεισμικό), όσο και μεταγενέστερος, κατά τα στάδια της αποπερατώσεως του φέροντος οργανισμού και της πλήρους αποπερατώσεως του κτιρίου. Οι τελευταίοι αυτοί έλεγχοι γίνονται για να διαπιστωθεί εάν η κατασκευή είναι σύμφωνη προς την εγκριθείσα μελέτη. Η παράλειψη ή η κατά πλημμελή τρόπο διενέργεια του προληπτικού ελέγχου, που έχει ως συνέπεια να χορηγηθεί άδεια για την ανέγερση ενός κτιρίου παρά την μη πληρότητα και μη ακρίβεια των γενομένων υπολογισμών αντοχής των στοιχείων του φέροντος οργανισμού αυτού υπό σεισμική καταπόνηση, καθώς και η παράλειψη διενεργείας των προβλεπομένων κατά την κατασκευή του κτιρίου ελέγχων, ώστε να αποτραπεί η κατ' απόκλιση από την εγκριθείσα στατική μελέτη και τους υπό της επιστήμης και της τέχνης καθοριζόμενους κανόνες αντοχής και ασφαλείας κατασκευή τούτου, με επακόλουθο την μείωση της στατικής επάρκειας του, συνιστά παράνομη παράλειψη συμμορφώσεως προς τα εκ των κειμένων διατάξεων θεσπιζόμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις των αρμοδίων οργάνων της οικείας Πολεοδομικής Υπηρεσίας, η οποία (παράνομη παράλειψη), εάν τελικώς το κατασκευασθέν με ανεπαρκή αντισεισμική θωράκιση κτίριο καταρρεύσει ολικώς ή μερικώς κατά την εκδήλωση σεισμού, συνδέεται αιτιωδώς με το ζημιογόνο αυτό αποτέλεσμα, μη διαρρηγνυομένης της σχέσης αυτής από το γεγονός του σεισμού, το οποίο ναι μεν είναι ένα αναπότρεπτο φυσικό γεγονός, που όμως δεν σημαίνει αναγκαστικά και αναπότρεπτη ζημία, και θεμελιώνει αξίωση αποζημιώσεως των ζημιωθέντων τρίτων κατά της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, στην οποία υπάγεται η οικεία Πολεοδομική Υπηρεσία, (βλ. Απόστολου Γεωργιάδη: «Η αστική ευθύνη από σεισμό» σε Ελληνική Δικαιοσύνη έτους 2001, σελ. 1181 επ.)

Εξάλλου, το Ν.Δ. 321/1969 «Περί Κωδικός Δημοσίου Λογιστικού» (Φ.Ε.Κ. Α' 205), που ίσχυε μέχρι τις 31-12-1995 (καταργήθηκε από την 1-1-1996 από το Ν. 2362/1995 - Φ.Ε.Κ. Α' 247), όριζε στις διατάξεις των άρθρων 91 παρ. 1, 93 και 95, οι οποίες, κατά το άρθρο 3 του Ν.Δ. 31/1968, έχουν εφαρμογή και επί των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τα εξής: «Ο χρόνος παραγραφής των χρηματικών αξιώσεων κατά του Δημοσίου είναι πέντε ετών, εφ' όσον υπό ετέρας γενικής ή ειδικής διατάξεως δεν ορίζεται βραχύτερος χρόνος παραγραφής» (άρθρο 91 παρ. 1). «Η παραγραφή άρχεται από του τέλους του οικονομικού έτους, καθ' ο εγεννήθη η αξίωσις και είναι δυνατή η δικαστική αυτής επιδίωξις» (άρθρο 93). «Φυλαττομένης της ισχύος των ειδικών διατάξεων, η παραγραφή των χρηματικών αξιώσεων κατά του Δημοσίου διακόπτεται μόνον: α) Δια της υποβολής της υποθέσεως εις το δικαστήριον ή εις διαιτητάς, οπότε άρχεται εκ νέου η παραγραφή από της τελευταίας διαδικαστικής πράξεως των διαδίκων, του δικαστηρίου ή των διαιτητών, β)...» (άρθρο 95 εδ. α'). Οι διατάξεις αυτές του Ν.Δ. 321/1969, που ρυθμίζουν την παραγραφή των αξιώσεων αποζημίωσης από παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου και των Ο.Τ.Α. κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισ.Ν.Α.Κ., ως ειδικότερες κατισχύουν της διατάξεως του άρθρου 937 του Α.Κ., που ορίζει ότι: «Η απαίτηση από αδικοπραξία παραγράφεται μετά πενταετία, αφότου ο παθών έμαθε τη ζημία και τον υπόχρεο σε αποζημίωση" σε κάθε όμως περίπτωση η απαίτηση παραγράφεται μετά την πάροδο είκοσι ετών από την πράξη......» (βλ. Α.Π. 125/2001 ΕλλΔικ. 42 (2001), σελ. 727, 33/1988 (Ολομ.), ΝοΒ 1989, σελ. 1199). Στην προκείμενη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η πρώτη των εναγόντων Ι. Π. και ο ήδη θανών σύζυγος της Λ.Π., ήταν συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/2 ο καθένας, ενός οικοπέδου, που βρισκόταν στο Αίγιο, στη συμβολή των οδών Δ. και Β.Γ., επί του οποίου ανηγέρθη, κατά το σύστημα της αντιπαροχής, από την εταιρεία με την επωνυμία «Χ. Ρ. και Σία Ο.Ε.», μία πολυώροφος οικοδομή. Η σύνταξη των σχετικών μελετών ανεγέρσεως της οικοδομής και η επίβλεψη της κατασκευής της, ανατέθηκε από το διαχειριστή της εργολήπτριας εταιρείας Χ. Ρ. στους πολιτικούς μηχανικούς Ι. Λ. και Π. Π., οι οποίοι, στις 3-11-1978, κατέθεσαν τις μελέτες που συνέταξαν, καθώς και τα σχετικά διαγράμματα στην Πολεοδομική Υπηρεσία Αιγίου (Γραφείο Μηχανικού Αιγιαλείας και Καλαβρύτων) της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών Νομού Αχαΐας και στις 15-1-1979 εξεδόθη η 23/1979 άδεια ανέγερσης του κτιρίου, το οποίο περατώθηκε το έτος 1983. Η κατασκευή αυτού έγινε κατά το συνεχές σύστημα και είχε προσόψεις δυτικά, επί πλευράς μήκους 20,78 μ. προς την οδό Δ. και βόρεια, επί πλευράς μήκους 17,30 μ. προς την οδό Β.Γ.. Το δυτικό τμήμα αυτού περιελάμβανε υπόγειο, ισόγειο και τέσσερις υπερκείμενους ορόφους, συνολικού ύψους 17,30 μ. και το βόρειο τμήμα περιελάμβανε επίσης υπόγειο, ισόγειο και τέσσερις υπερκείμενους ορόφους, αλλά λόγω μεγάλης υψομετρικής διαφοράς (3,50 μ.) του εδάφους από τη συμβολή των δύο οδών μέχρι το χαμηλότερο σημείο της οδού Β.Γ., σε ένα ενδιάμεσο τμήμα της τελευταίας οδού υπήρχε και ένας επιπλέον όροφος. Στις 15-6-1995 η περιοχή της Αιγιαλείας επλήγη από σεισμό και το δυτικό (προς την οδό Δ.) τμήμα της παραπάνω πολυκατοικίας κατέρρευσε, προκαλώντας και το θάνατο 16 ενοίκων. Για την διερεύνηση των αιτίων της κατάρρευσης ο Υπουργός Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, με την 34573/16-6-1995 απόφασή του, όπως αυτή συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με τις 34690/21-6-1995 και 11391/6-3-1996 όμοιες αποφάσεις, συγκρότησε μία Επιτροπή, αποτελούμενη από τους: 1) Σ. Π., πολιτικό μηχανικό, Τμηματάρχη στην Διεύθυνση Οικοδομικών και Κτιριοδομικών Κανονισμών του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., 2) Θ. Τ., 3) Π. Κ., πολιτικούς μηχανικούς, καθηγητές του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, (Εργαστήρια Οπλισμένου Σκυροδέματος και Αντισεισμικής Τεχνολογίας, αντιστοίχως), 4) Μ. Φ., πολιτικό μηχανικό, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών (Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών - Τομέας Κατασκευών), 5) Β. Κ., πολιτικό μηχανικό μελετητή, εκπρόσωπο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, 6) Γ. Τ., τεχνικό γεωλόγο, τμηματάρχη στο Κεντρικό Εργαστήριο Δημοσίων Έργων (Κ.Ε.Δ.Ε.), 7) Χ. Γ., πολιτικό μηχανικό, εδαφοτεχνικό στο Κ.Ε.Δ.Ε., 8) Σ. Μ., μεταλλειολόγο μηχανικό στο Κ.Ε.Δ.Ε., 9) Μ. Κ., χημικό μηχανικό στο Κ.Ε.Δ.Ε., 10) Γ. Β., πολιτικό μηχανικό, Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων (Υ.Α.Σ.) του Υ,ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και 11) Α. Κ., πολιτικό μηχανικό στην Υ.Α.Σ. του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Το πόρισμα των ερευνών της Επιτροπής αυτής περιελήφθη στην από 6-3-1997 έκθεσή της, που περιλαμβάνεται στο διοικητικό φάκελο της υπόθεσης. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, κατόπιν προτάσεων της Επιτροπής, οι οποίες έγιναν αποδεκτές από τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., πραγματοποιήθηκαν οι παρακάτω εργασίες: α) διερεύνηση των ερειπίων, β) τοπογραφική αποτύπωση και καταγραφή ζημιών, γ) διερεύνηση υλικών, δ) διερεύνηση του τρόπου κατασκευής του κτιρίου, ε) έρευνες εδάφους και στ) στατικές μελέτες. Οι εκτιμήσεις της Επιτροπής με βάση τα αποτελέσματα των παραπάνω διερευνητικών εργασιών, για κάθε μία από τις οποίες συντάχθηκε σχετική τεχνική έκθεση, είναι οι εξής: 1) η ποιότητα του σκυροδέματος ήταν αυτή που είχε ληφθεί υπόψη στη μελέτη του κτιρίου (κατηγορία Β225), 2) όσον αφορά την ποιότητα του οπλισμού αναφέρεται ότι: «α.) οι περισσότερες ράβδοι είχαν διατομές μεγαλύτερες της ονομαστικής, β) ο χάλυβας ήταν της κατηγορίας STIII, κατά την ορολογία της εποχής, γ) δεν παρατηρήθηκαν φαινόμενα διάβρωσης, δ) οι διασπορές αντοχών και διαστάσεων ήταν μικρές, ε) η προέλευση των ράβδων φαίνεται να είναι ενιαία και στ) δεν παρατηρήθηκαν προβλήματα ορθής κάμψης σιδηροπλισμών επιτόπου του έργου», 3) αναφορικά με το έδαφος θεμελίωσης, αναφέρεται ότι: «σύμφωνα με την αξιολόγηση του εδάφους θεμελίωσης... προκύπτει ότι τα αίτια της κατάρρευσης δεν φαίνεται να σχετίζονται με την θεμελίωση» (βλ. σελ. 7, 8 παρ. 4.1., 4.2. και 4.3.), και 4) όσον αφορά τη στατική μελέτη, για την διερεύνηση της έγιναν δύο αναλύσεις, από τις οποίες η πρώτη (ανάλυση 1), όπως αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση, έγινε με κύριο στόχο τη διερεύνηση της επίδρασης των αποκλίσεων των μελετών του επίμαχου κτιρίου από τις ισχύουσες διατάξεις κατά την εποχή της σύνταξης αυτών, ενώ η δεύτερη (ανάλυση 2), αποσκοπεί κατά κύριο λόγο στο να συμπληρώσει ή/και να τροποποιήσει την εικόνα που προκύπτει από την πρώτη ανάλυση, αναφορικά με τα πιθανά αίτια της κατάρρευσης, παράλληλα όμως και στο να προσφέρει την δυνατότητα αποτίμησης του βαθμού προστασίας, που παρέχουν οι νέοι Κανονισμοί και μάλιστα σε συγκριτική αξιολόγηση με τους παλαιότερους. Επισημαίνεται, όμως, ότι δεν είναι δυνατή η άμεση σύγκριση των αποτελεσμάτων των δύο αναλύσεων, για τους λόγους που παρατίθενται (βλ. σελ. 7. 8, παρ. 4.4.1.). Οι παρατηρήσεις της Επιτροπής, με βάση τα πορίσματα των αναλύσεων αυτών είναι οι εξής: «Η στατική μελέτη που περιέχεται στο φάκελο της οικοδομικής άδειας του κτιρίου στη συμβολή των οδών Δ. και Β. Γ. περιέχει στατική ανάλυση και προσδιορισμό των απαιτούμενων οπλισμών τόσο υπό τα κατακόρυφα φορτία (μόνιμα και ωφέλιμα) όσον και υπό σεισμικά φορτία. Οι παραδοχές φορτίων, τάσεων εδάφους και σεισμικού συντελεστή είναι εύλογες και σύμφωνες με τα οριζόμενα στους αντίστοιχους κανονισμούς. Οι μελέτες περιλαμβάνουν τους ελέγχους που απαιτούσε ο ισχύων τότε Αντισεισμικός Κανονισμός (έλεγχοι υποστυλωμάτων και περιμετρικών στοιχείων). Ο αντισεισμικός έλεγχος του κτιρίου έχει γίνει με τη λεγόμενη «ακριβή Ελληνική μέθοδο», όπως χαρακτηρίζεται στο άρθρο 6.1. του ισχύοντος τότε Αντισεισμικού Κανονισμού. Η αντισεισμική μελέτη ακολουθεί την καθιερωμένη πρακτική της μεθόδου, ο δε προσδιορισμός του απαιτούμενου οπλισμού των υποστυλωμάτων έχει γίνει με βάση τους πίνακες Saliger, που αποτελούσαν το συνηθέστερο αλλά και δόκιμο βοήθημα για το σκοπό αυτό, εκείνη την εποχή» (βλ. παρ. 4.4.4.). «Η ανάλυση 1 που έγινε σήμερα για τον έλεγχο των μελετών, με βάση τους τότε ισχύοντες Κανονισμούς, έδειξε απαιτήσεις οπλισμού σημαντικά μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες στη μελέτη της οικοδομικής άδειας (μεταξύ διπλάσιου και πενταπλάσιου) σε πολλά υποστυλώματα, κυρίως στο κατάρρευσαν τμήμα, αλλά και στις δοκούς. Ο βασικός λόγος της σημαντικής υποτίμησης του οπλισμού από την μελέτη της οικοδομικής άδειας είναι ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόστηκε η λεγόμενη «ακριβής Ελληνική μέθοδος» αντισεισμικού υπολογισμού, αδιακρίτως σε όλα τα υποστυλώματα, δηλαδή ακόμη και σε εκείνα που δεν διέθεταν δοκούς στην κεφαλή και στον πόδα τους. Η ύπαρξη δοκού τουλάχιστον στο ένα άκρο του υποστυλώματος αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη ουσιώδους πλαισιακής λειτουργίας στην αντίστοιχη διεύθυνση (διεύθυνση της δοκού) και επομένως για τη δυνατότητα ανάληψης σεισμικού φορτίου. Αποτελεί δε συγχρόνως προϋπόθεση για να έχουν τα αποτελέσματα της "Ελληνικής μεθόδου" ανεκτή ακρίβεια. Πρέπει όμως παράλληλα να αναφερθεί ότι αυτός ακριβώς ο τρόπος εφαρμογής της "ακριβούς Ελληνικής μεθόδου", που ακολούθησε η επίμαχη στατική μελέτη ακόμη και σε υποστυλώματα τα οποία δεν διέθεταν «πλαισιακη λειτουργία», αποτελούσε κυριολεκτικά τον κανόνα στις στατικές μελέτες των συνήθων οικοδομών και ήταν τότε αποδεκτή από τα γραφεία της πολεοδομίας. Αυτό οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι ο ισχύων τότε Αντισεισμικός Κανονισμός δεν περιελάμβανε ρητή απαίτηση για πρόβλεψη πλαισιακής λειτουργίας των υποστυλωμάτων. Δεν περιελάμβανε ακόμα ούτε απαίτηση για έλεγχο των δοκών υπό τη σεισμική φόρτιση, με εξαίρεση τα περιμετρικά στοιχεία. Επομένως για τα εσωτερικά υποστυλώματα δεν υπήρχε ούτε καν έμμεση απαίτηση ελέγχου της πλαισιακής λειτουργίας των δοκών» (σελ. 12 4.4.5.) Ακόμη αναφέρεται ότι: «Σημαντικός αριθμός υποστυλωμάτων του κτιρίου δεν διαθέτει δοκούς στη διεύθυνση Χ, δηλαδή παράλληλα προς την οδό Δ. (υποστυλώματα Κ5, Κ10, Κ11, Κ12 στο κατάρρευσαν τμήμα και Κ16, Κ21 στο μη κατάρρευσαν). Στην εγκάρσια διεύθυνση Υ δεν διαθέτουν πλαισιακή λειτουργία τα υποστυλώματα Κ1, Κ7, Κ9, Κ25, Κ31, Κ35, Κ36 και Κ39. Πέραν όμως τούτου, στα περιμετρικά υποστυλώματα της όψης επί της Δ., η πλαισιακή λειτουργία που προβλέπει η μελέτη της οικοδομικής άδειας (σε συμμόρφωση με την σχετική διάταξη του... ισχύοντος τότε Αντισεισμικού Κανονισμού για τα περιμετρικά στοιχεία) είναι στην πραγματικότητα πολύ περιορισμένη έως σχεδόν ανύπαρκτη. Αυτό οφείλεται στην εντελώς έκκεντρη διάταξη των περιμετρικών αυτών δοκών, σε όλους τους ορόφους (από τον Α' και άνω) και στο μικρό ύψος (και συνεπώς τη μικρή ακαμψία) των δοκών στις οροφές ισογείου και ημιυπόγειου (0,40 μ. και 0,35 μ. αντιστοίχως σε ανοίγματα της τάξης των 8,00 μ.). Επίσης στα κύρια υποστυλώματα Κ2 και Κ3 της ίδιας όψης υπήρχαν ενσωματωμένες υδρορροές. Πρέπει όμως και πάλι να τονιστεί ότι, σε αντίθεση με τους ισχύοντες σημερινούς κανονισμούς, οι κανονισμοί που ίσχυαν κατά την εποχή σύνταξης των μελετών δεν περιείχαν διατάξεις, που να αποτρέπουν τη χρήση έκκεντρης σύνδεσης δοκών σε υποστυλώματα, ή που να απαγορεύουν την ενσωμάτωση υδρορροών» (σελ. 13 παρ. 4.4.5.). «Η διάταξη των οριζοντίων φερόντων στοιχείων περί το υποστύλωμα Κ9 είναι ασυνήθης, σε όλους τους ορόφους πάνω από το ημιυπόγειο. Η διάταξη αυτή προκαλεί συγκέντρωση κατακόρυφων φορτίων στο υποστύλωμα Κ9, πέραν των φορτίων που έχουν υπολογιστεί με το συνήθη συμβατικό τρόπο από την μελέτη της οικοδομικής άδειας. Ακριβέστερος προσδιορισμός των φορτίων έδωσε αυξημένες τιμές, ιδιαίτερα στους κατώτερους ορόφους (π.χ. στο ημιυπόγειο έδωσε 95t αντί 69t της μελέτης. Έλεγχος του υποστυλώματος με τα αυξημένα κατακόρυφα φορτία, σύμφωνα με τους κανονισμούς που ίσχυαν κατά την έκδοση της οικοδομικής άδειας, δείχνει επάρκεια του οπλισμού σε όλους τους ορόφους, εκτός του ισογείου, όπου εμφανίζεται μικρή έλλειψη, περίπου 11%, η οποία οφείλεται και πάλι κυρίως στην αύξηση ροπών λόγω μειωμένης πλαισιακής λειτουργίας άλλων υποστυλωμάτων...και είναι πολύ μικρότερη από αντίστοιχες ελλείψεις που εμφανίζονται σε άλλα υποστυλώματα του καταρρεύσαντος τμήματος...» (παρ. 4.4.6.). Τέλος, αναφέρεται ότι: «Η κάτοψη των ορόφων έχει ακανόνιστο σχήμα, μορφής περίπου Γ. Το πλάτος της πτέρυγας που βρισκόταν παράλληλα προς την οδό Δ. (κατάρρευσαν τμήμα) είναι 13,70 μ. Κοντά στη συμβολή της πτέρυγας αυτής με την πτέρυγα της οδού Β. Γ. παρεμβάλλεται, μέσα στο πλάτος των 13,70 μ., φωταγωγός μήκους 4,00 μ., που αφήνει εκατέρωθεν μήκος πλάκας 6,90 μ. προς την οδό Δ. και 2,80 μ. προς τα πίσω. Η μορφή της κάτοψης σύμφωνα με το Ν.Ε.Α.Κ. κατατάσσει το κτίριο στην κατηγορία των μη κανονικών κτιρίων, αλλά και ο ισχύων τότε αντισεισμικός κανονισμός του Β.Δ. 19/26-2-1959, επισημαίνει (παρ. 5 του άρθρου 6) ότι η διαφραγματική λειτουργία μπορεί να είναι προβληματική και προέβλεπε διερεύνηση της αντοχής του διαφράγματος στην ασθενέστερη θέση "εις περιπτώσεις μη εμφανώς επαρκούς οριζόντιας αντοχής της πλακός", τέτοιος έλεγχος, όμως, δεν περιέχεται στη μελέτη της οικοδομικής άδειας. Παρά το γεγονός ότι από τα διαθέσιμα στοιχεία δεν τεκμηριώνεται αστοχία του διαφράγματος, η μη κανονική μορφή της κάτοψης και η στένωση της πτέρυγας προς την οδό Δ., λόγω του φωταγωγού, ενισχύουν την πιθανότητα ελαττωματικής διαφραγματικής λειτουργίας» (σελ. 14 παρ. 4.4.7.). Εξάλλου, από τη διερεύνηση των ερειπίων, όπως αναφέρεται, διαπιστώθηκε ότι η εγκριθείσα στατική μελέτη εφαρμόστηκε «σε γενικές γραμμές», πλην μερικών αποκλίσεων, οι οποίες είναι οι εξής: α) οι υδρορροές δεν είναι επιφανειακές στις όψεις όπως φαίνεται στη μελέτη, αλλά ενσωματωμένες στις διατομές των υποστυλωμάτων, ακόμη και στο τμήμα που δεν κατέρρευσε, β) δεν είχε γίνει γενική εκσκαφή αλλά μεμονωμένη για κάθε πέδιλο, με συνέπεια να εμφανίζονται ανισοσταθμίες στη θεμελίωση, γ) στα πέδιλα δεν έχουν κατασκευαστεί οι συνδετήριες δοκοί που υπάρχουν στη μελέτη, δ) τα ημιυπόγεια ήταν διαρρυθμισμένα σε κατοικίες, ε) το θεμέλιο του υποστυλώματος Κ29, από κεντρικό (2,35 Χ 2,35) που εμφανίζεται στα σχέδια της οικοδομικής άδειας, κατασκευάστηκε έκκεντρο (1,90 Χ 2,60) και στ) το θεμέλιο του υποστυλώματος Κ9 ήταν στραμμένο περί κατακόρυφο άξονα σε σχέση με τα λοιπά πέδιλα (βλ. σελ. 11 παρ. 4.4.4. και σελ. 3 παρ. 3.1. της έκθεσης της εν λόγω Επιτροπής, όπου έχουν μεταφερθεί οι παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν στην τεχνική έκθεση του συνεργείου των τεχνικών που διενήργησε την διερεύνηση των ερειπίων). Επιπλέον στις «ειδικές παρατηρήσεις» του ανωτέρω συνεργείου τεχνικών, όπως έχουν μεταφερθεί στην παραπάνω έκθεση της Επιτροπής του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., περιλαμβάνονται και οι εξής: α) στον κόμβο του υποστυλώματος Κ2 (50 Χ 60) με τις Δοκούς Δ1, Δ2, Δ39, στον Α' όροφο, εκτός από την κατακόρυφη υδρορροή Φ10 υπήρχε και οριζόντια συμβολή (υδρορροής) Φ10, β) το τμήμα που δεν κατέρρευσε έχει ένα επί πλέον υπόγειο και, συνεπώς διαφορετική στάθμη θεμελίωσης και γ) το υπόγειο, στο τμήμα που δεν κατέρρευσε, στη νότια πλευρά του, έχει τοιχείο, ενώ δεν υπάρχει αντίστοιχο στο τμήμα που δεν κατέρρευσε (βλ. σελ. 3 παρ. 3.1.). Η εκτίμηση της εν λόγω Επιτροπής σχετικά με την συμβολή των παραπάνω αποκλίσεων από την στατική μελέτη στα αίτια της κατάρρευσης του κτιρίου είναι ότι οι «ασυμφωνίες» αυτές, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερα καλής ποιότητας του εδάφους θεμελίωσης «δεν θεωρείται πιθανό» ότι είχαν ουσιώδη συμβολή στα αίτια της κατάρρευσης (βλ. σελ.

11 παρ. 4.4.4.). Αναφορικά με την ένταση του σεισμού της 15-6-1995 σε σχέση με τις προβλέψεις του ισχύοντος Αντισεισμικού Κανονισμού, αναφέρεται ότι η σεισμική φόρτιση που καθόριζε ο ισχύων κατά τον χρόνο κατασκευής της πολυκατοικίας Αντισεισμικός Κανονισμός (Β.Δ. 19/26-2-1959), ανέρχεται σε 45, 3% της φόρτισης η οποία προκύπτει σύμφωνα με τον Νέο Ελληνικό Αντισεισμικό Κανονισμό, για συνήθη κτίρια, ενώ η ένταση του σεισμού της 15-6-1995, με βάση τη μέγιστη εδαφική επιτάχυνση που κατεγράφη από το σεισμογράφο που ήταν εγκατεστημένος στο κτίριο του Ο.Τ.Ε. του Αιγίου (0,54 g) υπερβαίνει σημαντικά και τις προβλέψεις του Νέου Ελληνικού Αντισεισμικού Κανονισμού (βλ. παρ. 4.4.3). Κατόπιν τούτων, ως πιθανότερο αίτιο της κατάρρευσης εκτιμάται ότι ήταν η αδυναμία ανάληψης της εξαιρετικά υψηλής σεισμικής δράσης του σεισμού της 15-6-1995, από τα υποστυλώματα του καταρρεύσαντος τμήματος. Η αδυναμία αυτή αποδίδεται στον συνδυασμό της χαμηλής διαθέσιμης πλαστιμότητας και των σημαντικών ανεπαρκειών οπλισμού και διατομών των υποστυλωμάτων του καταρρεύσαντος τμήματος. Με τη σειρά της η μικρή διαθέσιμη πλαστιμότητα οφείλεται στο αξονικό φορτίο των υποστυλωμάτων, το οποίο ήταν μεγάλο σε σχέση με τις διαστάσεις της καθαρής διατομής τους, λαμβανομένης υπόψη της ύπαρξης ενσωματωμένων υδρορροών σε δύο υποστυλώματα της πρόσοψης και της υποτίμησης του φορτίου του υποστυλώματος Κ9. Μετά την υπέρβαση της ελάχιστης διαθέσιμης πλαστιμότητας στα κρίσιμα υποστυλώματα, επήλθε συντριβή τους και ακολούθησε η θραύση των πλακών, όταν εκλήθησαν να αναλάβουν τα φορτία βαρύτητας που εφέροντο από τα συντριβέντα υποστυλώματα. Η θραύση των πλακών έγινε στην ασθενέστερη γραμμή αμέσως μπροστά στον ανελκυστήρα, όπου εκτός από τη στένωση των πλακών υπάρχει και πλήρης διακοπή της συνέχειας των δοκών. Η υποτίμηση του αξονικού φορτίου του υποστυλώματος Κ9 αύξησε την ανεπάρκεια του οπλισμού του και πρακτικά εκμηδένισε την όποια διαθέσιμη πλαστιμότητά του. Επομένως συνέβαλε αποφασιστικά στη συντριβή του. Επίσης το ακανόνιστο του σχήματος της κάτοψης των ορόφων σε συνδυασμό με την ύπαρξη του εσωτερικού φωταγωγού μείωσαν την ευεργετική διαφραγματική δράση των πλακών και επομένως είναι πιθανόν να συνέβαλαν στην κατάρρευση. Τέλος, σχετικά με τη στατική μελέτη, διατυπώνεται το συμπέρασμα ότι, ως προς τις παραδοχές και τους υπολογισμούς, ήταν κατά το πλείστον σύμφωνη με την τότε κρατούσα πρακτική και τους τότε ισχύοντες Κανονισμούς. Όμως, η υπόθεση αμφίπακτων, στις στάθμες των ορόφων, κατακόρυφων στοιχείων, δεν συμβιβάζεται με την απουσία δοκών σε μία από τις δύο οριζόντιες διευθύνσεις (όπου αυτή συνέβαινε) και με την ελλιπή πλαισιακή λειτουργία που αυτή συνεπάγεται. Δηλαδή, οι υποθέσεις των υπολογισμών δεν ήταν συμβατές με τη φυσική πραγματικότητα, γεγονός που οδήγησε σε ανεπάρκειες οπλισμών σε αρκετά υποστυλώματα, ιδίως στο τμήμα της κάτοψης που κατέρρευσε. Εξάλλου, ταυτόχρονα με την ανωτέρω Επιτροπή του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., διενεργήθηκε έρευνα για τα αίτια της μερικής κατάρρευσης της εν λόγω πολυκατοικίας και από δεύτερη Επιτροπή, που συστάθηκε με την 1898/22-6-1995 απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας, αποτελούμενη, όπως συμπληρώθηκε με την 15957/17-7-1995 απόφαση του Προέδρου του Τ.Ε.Ε., από τους: 1) Γ. Α., πολιτικό μηχανικό, αναπληρωτή καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, 2) Β. Α., πολιτικό μηχανικό, 3) Κ. Α., πολιτικό μηχανικό, καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 4) Δ. Α., πολιτικό μηχανικό, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών, 5) Ο. Β., πολιτικό μηχανικό, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Τ.Ε.Ε., 6) Ι. Β., πολιτικό μηχανικό, 7) Ε. Μ., πολιτικό μηχανικό, 8) Π. Π., πολιτικό μηχανικό, 9) Ι. Π., πολιτικό μηχανικό, επίκουρο καθηγητή του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, 10) Α. Τ., πολιτικό μηχανικό, επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών και 11) Β. Κ., πολιτικό μηχανικό, εκπρόσωπο του Τ.Ε.Ε. στην προαναφερόμενη Επιτροπή του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., ο οποίος ορίστηκε και σύνδεσμος των δύο αυτών Επιτροπών. Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής του Τ.Ε.Ε., που προσκομίζεται από τους ενάγοντες και την οποία επικαλείται και η εναγόμενη, τα αίτια της κατάρρευσης ήταν: 1) η εξαιρετικά ισχυρή σεισμική δράση και 2) η τρωτότητα του κτιρίου, η οποία οφείλεται: α) στην ακανόνιστη μορφή σε κάτοψη (σχήμα μορφής Γ), που οδηγεί σε τοπικές συγκεντρώσεις της εντάσεως και ενδεχομένως σε ελλιπή διαφραγματική λειτουργία, ιδιαίτερα λόγω της ύπαρξης του κενού του μεγάλου φωταγωγού στην ευαίσθητη εσωτερική γωνία της κάτοψης, β) στην ανισοσταθμία της θεμελίωσης και την ύπαρξη υπογείου σε τμήμα της οικοδομής, γ) στην σημαντική έλλειψη πλαισιακής λειτουργίας στη διεύθυνση την παράλληλη προς την οδό Δ., χωρίς αυτό να ληφθεί επαρκώς υπόψη στην κατανομή των σεισμικών δυνάμεων στα υποστυλώματα, η οποία (έλλειψη πλαισιακής λειτουργίας) οφείλεται τόσο σε απουσία δοκών στη διεύθυνση αυτή όσο και στην έκκεντρη στήριξη των δοκών στα υποστυλώματα της όψης προς την οδό Δ. και οδήγησε σε ανεπαρκή διαστασιολόγηση των υποστυλωμάτων και δ) στην έλλειψη πλαστιμότητας και περιθωρίων αντοχής των υποστυλωμάτων. Τέλος, οι ενάγοντες προσάγουν και επικαλούνται και τη συνταχθείσα το Μάρτιο του 2001 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Μ. Ζ., στην οποία αναλύονται οι παραλείψεις και λανθασμένες επιλογές της στατικής μελέτης που οδήγησαν σε εσφαλμένο υπολογισμό του οπλισμού των υποστυλωμάτων που τελικά υπό τη σεισμική φόρτιση συνετρίβησαν και είχαν ως συνέπεια την μερική κατάρρευση της εν λόγω πολυκατοικίας, πέραν δε των αναφερομένων στις εκθέσεις των ανωτέρω Επιτροπών του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και του Τ.Ε.Ε., επισημαίνεται και η παράλειψη των εξής ελέγχων, που επέτασσε ο ισχύων κατά τον κρίσιμο χρόνο Αντισεισμικός Κανονισμός: α) του ελέγχου όλων των δοκών του κτιρίου στα εξαγόμενα του Κανονικού Αντισεισμικού Υπολογισμού, β) του ελέγχου των περιμετρικών δοκών των υπολοίπων (πλην του ισογείου) ορόφων, στα εξαγόμενα του ειδικού αντισεισμικού υπολογισμού - αναφέρεται ότι, όπως προκύπτει από τη σελ. 61 του τεύχους στατικών υπολογισμών, με τίτλο «αντισεισμικός έλεγχος των περιμετρικών δοκών», από το πλήθος των επιβαλλομένων, υπό του άρθρου 6 παρ. 3α του ανωτέρω Αντισεισμικού Κανονισμού, ελέγχων, που αφορούν τις δοκούς του κτιρίου, η μελέτη προέβη μόνο στον ειδικό υπολογισμό των περιμετρικών δοκών του ισογείου - γ) του ελέγχου των φερόντων στοιχείων σε σύγχρονη δράση σεισμού και ανέμου (κατ' άρθρο 6 παρ. 9 του Αντισεισμικού Κανονισμού) και δ) του ελέγχου των προβολών (βεράντες) και του αμέσως συνεχόμενου ανοίγματος με πρόσθετη κατακόρυφη σεισμική επιβάρυνση του προβόλου (κατ' άρθρο 4 παρ. 6 του Αντισεισμικού Κανονισμού). Τέλος, επισημαίνεται η παράλειψη του υπολογισμού των ροπών των ακραίων στύλων λόγω πλαισιακής λειτουργίας υπό κατακόρυφα φορτία, ο οποίος προβλέπεται από το άρθρο 58 παρ. 5 των Κανονισμών Οπλισμένου Σκυροδέματος (Β.Δ. 10/31-12-1945). Η έλλειψη αυτή επισημαίνεται και στην έκθεση της Επιτροπής του Τ.Ε.Ε. (σελίδα 4 παρ. 1.3.).

Οι ενάγοντες, με την κρινόμενη αγωγή, όπως αναπτύσσεται και στα υπομνήματα που παραδεκτώς κατέθεσαν, υποστηρίζουν ότι το ζημιογόνο αποτέλεσμα της κατάρρευσης της δυτικής πτέρυγας της παραπάνω πολυκατοικίας συνδέεται αιτιωδώς με τις παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων της ανωτέρω Πολεοδομικής Υπηρεσίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και, συνεπώς, θεμελιώνεται αξίωση τους για αποζημίωση τους από την εναγομένη, στην οποία ανήκει οργανικά η ανωτέρω Υπηρεσία. Ως παράνομες παραλείψεις προβάλλουν τον πλημμελή έλεγχο της στατικής μελέτης και την έγκριση της, παρά το γεγονός ότι παρουσίαζε πολλές και εμφανείς ελλείψεις σε σχέση με την Ακριβή Ελληνική Μέθοδο Αντισεισμικού Υπολογισμού, η οποία χρησιμοποιούνταν για τη σύνταξη των στατικών μελετών υπό το καθεστώς του τότε ισχύοντος Αντισεισμικού Κανονισμού, αλλά και την παράλειψη διενέργειας των επιτασσομένων, από την ισχύουσα κατά τον κρίσιμο χρόνο 27067/1/11-11-1978 απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων, ελέγχων κατά τη διάρκεια της κατασκευής του κτιρίου και την ως εκ τούτου μη αποτροπή των διαπιστωθεισών αποκλίσεων της κατασκευής από τα προβλεπόμενα στη στατική μελέτη. Για την απόδειξη του ισχυρισμού τους περί μη πραγματοποίησης οιουδήποτε ελέγχου κατά την κατασκευή της οικοδομής προσκομίζουν την 23/1979 άδεια ανέγερσης αυτής, από την οποία προκύπτει η έλλειψη υπογραφών των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομίας στις αντίστοιχες θέσεις που αφορούν την θεώρηση της άδειας κατά τα προσδιοριζόμενα στην παραπάνω υπουργική απόφαση χρονικά σημεία της κατασκευής του φέροντος οργανισμού και της αποπεράτωσης του κτιρίου. Ειδικά όσον αφορά την μη κατασκευή των συνδετήριων δοκών των πέδιλων, αν και αυτά προβλέπονταν στη στατική μελέτη, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι αυτή είχε διαπιστωθεί από τον οικοπεδούχο Λ. Π. και καταγγέλθηκε στην Πολεοδομική Υπηρεσία Αιγίου τον Αύγουστο του 1981, αλλά η τελευταία, σε απάντηση της καταγγελίας, του έστειλε το 3715/26-10-1981 έγγραφο, με το οποίο τον βεβαίωνε ότι η στατική μελέτη που είχε υποβληθεί προέβλεπε την κατασκευή συνδετήριων δοκών και ότι δεν είχε τροποποιηθεί ή αναθεωρηθεί η οικοδομική άδεια, τον κάλεσε δε να προσκομίσει σχετική έκθεση δύο πολιτικών μηχανικών, προκειμένου να εξεταστεί η κατ' ουσίαν βασιμότητα της καταγγελίας, την οποία, όπως υποστηρίζουν, αυτός υπέβαλε, χωρίς ωστόσο να γίνει καμία περαιτέρω ενέργεια. Σχετικώς προσκομίζουν: 1) το ανωτέρω έγγραφο της Πολεοδομίας, από το οποίο προκύπτει η γνωστοποίηση σ' αυτήν της μη κατασκευής των συνδετήριων δοκών, καθώς και ότι ζητήθηκε από τον παραπάνω οικοπεδούχο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 91 του ισχύοντος Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού, να υποβάλει έκθεση εξετάσεως της θεμελιώσεως από δύο πολιτικούς μηχανικούς και 2) την από 8-1-1982 τεχνική έκθεση των πολιτικών μηχανικών Κ. Σ. και Μ. Χ., το πόρισμα της οποίας έχει ως εξής: «Η μη ύπαρξη συνδετήριων δοκών στην θεμελίωση είναι γεγονός πως δεν δημιουργεί προβλήματα στην ολίσθηση. Παρ' όλα αυτά η απαίτησις του Κανονισμού είναι σαφής, καθ' όσον η ύπαρξη συνδετήριων δοκών στη θεμελίωση αφ' ενός μεν εξασφαλίζει την κατά το δυνατόν ομοιόμορφο και ακίνδυνο καθίζηση της κατασκευής, αφ' ετέρου δημιουργεί προϋποθέσεις καλύτερης απόκρισης στη σεισμική επιβάρυνση και πιο ομαλή κατανομή τάσεων στο έδαφος. Μπορούμε να πούμε ότι η μη ύπαρξη συνδετήριων δοκών στη θεμελίωση της συγκεκριμένης κατασκευής δεν δημιουργεί προβλήματα αντοχής έναντι των μονίμων φορτίων, μειώνει όμως τον συντελεστήν ασφαλείας έναντι του σεισμού». Ωστόσο, από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι η έκθεση αυτή υποβλήθηκε πράγματι στην Πολεοδομική Υπηρεσία Αιγίου. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την 5155/2-10-1979 πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και κανονισμού σχέσεων συνιδιοκτησίας πολυκατοικίας (Ν. 3741/1929) της Συμβολαιογράφου Αιγίου Μ. Π., που μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αιγιαλείας στον τόμο 903, με αριθμό 105022, και τα 7751/28-12-1984, 7752/28-12-1984 και 7753/28-12-1984 συμβόλαια γονικής παροχής της αυτής Συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκαν στον τόμο 1020, με αρ. 116720, 116721 και 116722 των ιδίων ως άνω μεταγραφών, τα οποία επικαλούνται οι 1η έως και 6η των εναγόντων και βρίσκονται στον φάκελο της με αρ. πινακίου 8 της αυτής δικασίμου συναφούς υποθέσεως, οι ενάγοντες αυτοί ήταν ιδιοκτήτες των παρακάτω αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών: Η Ι. χήρα Λ.Π. (1η), ήταν συγκυρία με τον σύζυγο της, κατά ποσοστό 1/2 αδιαιρέτως ο καθένας: α) της υπό στοιχεία Υ5β αίθουσας -αποθήκης του υπογείου ορόφου της οικοδομής, επιφανείας 155,50 τ.μ., η οποία είχε ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου (συνολικής επιφανείας 863 τ.μ.) 24/1000 αδιαιρέτως και β) της υπό στοιχεία Υ5 αίθουσας με δύο W.C. του ημιυπόγειου ορόφου, επιφανείας 155,50 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 44/1000 αδιαιρέτως. Ο Ι. Π. (2ος), ήταν κύριος του υπό στοιχεία Ι5 διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, επιφανείας 129,50 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 42/1000 αδιαιρέτως. Ο Χ. Π. (4ος) ήταν κύριος του Δ4 διαμερίσματος του τετάρτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 94,50 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 32/1000. Τέλος, η Α. Π. ήταν κυρία των υπό στοιχεία Γ2 και Γ3 διαμερισμάτων του τρίτου υπέρ το ισόγειο ορόφου, συνολικής επιφανείας 155 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 53/1000 αδιαιρέτως. Εξαιτίας της ολοσχερούς καταστροφής των παραπάνω οριζοντίων ιδιοκτησιών τους, στις οποίες, όπως ισχυρίζονται, εκτός από την 1η, οι υπόλοιποι διέμεναν και μάλιστα οι 2ος και 4ος, μετά των συζύγων των (3ης και 5ης) και των ανηλίκων παιδιών τους, και της ταλαιπωρίας που υπέστησαν ανασυρόμενοι από τα ερείπια της πολυκατοικίας (εκτός της 6ης που κατά την κατάρρευση δεν βρισκόταν στο διαμέρισμά της), οι 1η έως και 6η των εναγόντων ισχυρίζονται ότι υπέστησαν ηθική βλάβη, για την χρηματική ικανοποίηση της οποίας ζητούν να τους επιδικασθεί σε βάρος της εναγομένης το ποσό των 5.000.000 δραχμών, σε καθέναν. Επιπλέον η 1η ενάγουσα ζητά να της επιδικασθεί και το ποσό των 5.000.000 δραχμών, ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη ο αποβιώσας σύζυγος της Λ.Π., ο οποίος, όπως προεκτέθηκε, είχε ασκήσει την από 14.6.2000 αγωγή του κατά της εναγομένης για την αξίωσή του αυτή και ως εκ τούτου αυτή (αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης) κληρονομήθηκε από την ανωτέρω εκ διαθήκης κληρονόμο του ενάγουσα. Περαιτέρω, οι ενάγοντες Β. Τ. (7ος), Γ. συζ. Β. Τ. (8η) και Π. Τ. (9η), ισχυρίζονται ότι από την κατάρρευση της παραπάνω πολυκατοικίας, τραυματίστηκαν και οι τρεις και διακομίστηκαν στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Αιγίου, στο οποίο νοσηλεύθηκε ο 7ος με κάκωση οσφύος και μυϊκές θλάσεις από 15/6/1995 έως 20/6/1995, η 8η από 15/6/1995 έως 26/6/1995, με εκδορές ωμοπλάτης, δεξιού ημιθωρακίου, θλαστικό θώρακος και γλουτού και η 10η επί μία ημέρα με αιμάτωμα στο κεφάλι και στους οφθαλμούς, η τελευταία δε, συνεπεία του ψυχολογικού σοκ που υπέστη, όπως ισχυρίζονται, δεν μπόρεσε να λάβει μέρος για δεύτερη φορά στις πανελλήνιες εξετάσεις, στις 19-6-1995, σε δύο οφειλόμενα μαθήματα για την εισαγωγή της στην Ανωτάτη Σχολή Εμπορικών Επιστημών Αθηνών. Επίσης, η 8η, δυνάμει του 5381/31-12-1979 συμβολαίου πωλήσεως της Συμβολαιογράφου Αιγίου Μ. Π., που μεταγράφηκε νόμιμα στον τόμο 907, με αριθμό 105444, των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αιγιαλείας (περιλαμβάνεται στο φάκελο της με αρ. πιν. 8 της ίδιας δικασίμου συναφούς υπόθεσης), ήταν κυρία του υπό στοιχεία Α2 διαμερίσματος του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της παραπάνω πολυκατοικίας, επιφανείας 70,60 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 24/1000, το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς. Για τους λόγους αυτούς, οι ενάγοντες αυτοί ζητούν, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν από τους τραυματισμούς τους υπό τις παραπάνω τραγικές συνθήκες, το ποσό των 5.000.000 δραχμών ο καθένας, η δε 8η ζητά να της επιδικασθεί επιπλέον το ποσό των 5.000.000 δραχμών, ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την ολοσχερή καταστροφή της παραπάνω οριζόντιας ιδιοκτησίας της. Η 10η ενάγουσα, Κ. χήρα Δ. Π., ισχυρίζεται ότι κατά την κατάρρευση της πολυκατοικίας τραυματίστηκε βαρύτατα. Συγκεκριμένα υπέστη μεγάλο τραύμα στο τριχωτό μέρος της κεφαλής, κάταγμα και εξάρθρημα κάτω γνάθου αριστερά, κάταγμα λεκάνης, βαθύ θλαστικό τραύμα δεξιού μηρού και αντιβραχίονα και υποβλήθηκε σε πολλαπλές εγχειρίσεις, παρέμεινε δε νοσηλευόμενη στο Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών και το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Αιγίου μέχρι τις 22-8-1995, οπότε εξήλθε με σίδερα σε ολόκληρη τη λεκάνη της, γνάθο, βραχίονα κ.λ.π., τα οποία της αφαιρέθηκαν μετά από τρεις μήνες, ενώ στην συνέχεια μπορούσε να περπατήσει μόνον με «περπατούρα» για περισσότερο από οκτώ μήνες. Για τους λόγους αυτούς ζητά να της επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από το βαρύτατο τραυματισμό της το ποσό των 10.000.000 δραχμών. Ο 11ος ενάγων, Α. Φ., ισχυρίζεται ότι κατά την κατάρρευση της πολυκατοικίας υπέστη κάταγμα της τετάρτης πλευράς και εκδορές άνω και κάτω άκρων, χειρουργήθηκε δε και νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αιγίου μέχρι τις 27-6-1995, ενώ παρέμεινε κλινήρης και ανίκανος προς εργασία για περισσότερους από πέντε μήνες, ζητά δε να του επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 5.000.000 δραχμών. Η 12η ενάγουσα, Σ. Φ. και ο 13ος, Χ. Μ., τέως σύζυγος της 12ης, ισχυρίζονται ότι το βράδυ που έγινε ο σεισμός, φιλοξενούνταν στο διαμέρισμα του Α. Φ. (11ου), πατέρα της 12ης, τα παιδιά τους Α., ετών 11 και Α., ετών 8, τα οποία και τραυματίστηκαν, μάλιστα ο Α. παρέμεινε θαμμένος στα ερείπια επί 44 ώρες και ανασύρθηκε με την επέμβαση της ΕΜΑΚ, μετά δε τον απεγκλωβισμό του νοσηλεύθηκε επί δέκα πέντε ημέρες στο Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, αφού, πέραν των πολλαπλών εκδορών, υπέστη σοβαρό ψυχολογικό τραύμα, το οποίο δεν έχει ακόμη ξεπεράσει και έχει επηρεαστεί η όλη προσωπικότητά του. Για την ηθική βλάβη που υπέστησαν από τον τραυματισμό τους τα παραπάνω ανήλικα παιδιά τους οι ενάγοντες αυτοί ζητούν, υπό την ιδιότητα τους ως ασκούντες την γονική μέριμνα αυτών, να τους επιδικαστεί ως χρηματική ικανοποίηση, για μεν τον τραυματισμό του γιου τους Α. το ποσό των 5.000.000 δραχμών, για δε τον τραυματισμό του γιου τους Α., το ποσό των 30.000.000 δραχμών. Η 14η ενάγουσα, Ε. Μ., δυνάμει του 7263/20-9-1993 συμβολαίου πωλήσεως της Συμβολαιογράφου Αιγίου Μ. Π., το οποίο μεταγράφηκε στον τόμο 977, με αρ. 112494, των παραπάνω βιβλίων μεταγραφών (περιλαμβάνεται στο φάκελο της με αρ. πινακίου 8 της ιδίας δικασίμου συναφούς υποθέσεως), ήταν συγκυρία κατά το 1/2 αδιαιρέτως, με τον τέως σύζυγο της Σ. Γ., του υπό στοιχεία Β4 διαμερίσματος του δευτέρου υπέρ το ισόγειο ορόφου της παραπάνω πολυκατοικίας, επιφανείας 97 τ.μ. και με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 33/1000 αδιαιρέτως. Στο διαμέρισμα αυτό, όπως, ισχυρίζεται, κατά την κατάρρευση της πολυκατοικίας βρισκόταν η ίδια μαζί με τα παιδιά της Μ., Α. και Ό., 15ο, 16ο και 17η των εναγόντων, ηλικίας τότε 22, 21 και 17 ετών, αντιστοίχως, η ίδια δε τραυματίστηκε βαρύτατα. Συγκεκριμένα υπέστη κατάγματα πλευρών αριστερά, κατάγματα γνάθου, συντριπτικό κάταγμα COLLES (ΔΕ) πηχεοκαρπικής, επιπεπλεγμένα εξαρθρήματα μέσου και παραμέσου δακτύλου αριστεράς χειρός, κάταγμα 2ου, 3ου, 4ου μεταταρσίου και εξάρθρημα 3ης, 4ης και 5ης ταρσομεταταρσίου δεξιού άκρου ποδός. Για την αντιμετώπισή τους τοποθετήθηκαν σ' αυτή νάρθηκες, υποβλήθηκε δε και σε εγχείρηση και παρέμεινε νοσηλευόμενη στο Νοσοκομείο μέχρι τις 21-7-1995 και στη συνέχεια το επισκεπτόταν για παρακολούθηση επί τρεις μήνες, όπως δε ισχυρίζεται, δεν μπορούσε να περπατήσει επί έξι μήνες. Για την ηθική βλάβη που υπέστη από το σοβαρό τραυματισμό της, και τις οδύνες και την στενοχώρια που ένιωσε, αλλά και από την καταστροφή του διαμερίσματός της, η ενάγουσα αυτή (11η) ζητά να της επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 10.000.000 δραχμών, συνολικά (5.000.000 + 5.000.000), ενώ τα παιδιά της (15ος, 16ος και 17η των εναγόντων) ζητούν ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, για την ταραχή και τον κλονισμό που υπέστησαν από την κατάρρευση του διαμερίσματος τους το ποσό του 1.000.000 δραχμών ο καθένας. Η 18η ενάγουσα, Σ. χήρα Γ. Κ., και η κόρη της Φ. Κ. (19η) διέμεναν στο υπό στοιχεία Α4 διαμέρισμα του πρώτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της παραπάνω πολυκατοικίας, το οποίο είχε περιέλθει σε αυτές λόγω εξ αδιαθέτου διαδοχής του Γ. Κ., συζύγου της 18ης και πατέρα της 19ης (βλ. την 13852/29-11-1990 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της Συμβολαιογράφου Αιγίου Ε. Π., που περιλαμβάνεται στο φάκελο της υπ' αρ. πιν. 8 της ίδιας δικασίμου συναφούς υποθέσεως). Κατά την κατάρρευση της πολυκατοικίας, όπως ισχυρίζονται, η 18η κυριολεκτικώς τάφηκε στα ερείπια και ανασύρθηκε από τους άνδρες της ΕΜΑΚ το μεσημέρι της 16-6-1995 με πολλαπλά τραύματα, μεταφέρθηκε δε στο Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενη μέχρι τις 19-6-1995, ενώ και η 19η βγήκε μέσα από τα ερείπια μετά πάροδο αρκετού χρόνου. Ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν από τον τραυματισμό και την περιπέτεια τους ζητούν, η 18η το ποσό των 2.000.000 δραχμών και η 19η το ποσό του 1.000.000 δραχμών. Ο 20ος ενάγων, Ν. Γ., και η 21η, Μ. συζ. Ν. Γ., δυνάμει του 6475/6-10-1981 συμβολαίου πωλήσεως της Συμβολαιογράφου Αιγίου Μ. Π., το οποίο μεταγράφηκε στον τόμο 939, με αριθμό 108676, των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αιγιαλείας (περιλαμβάνεται στο φάκελο της υπ' αριθμ. πινακίου 5 της αυτής δικασίμου συναφούς υποθέσεως), ήταν συγκύριοι κατά το 1/2 διαιρέτως ο καθένας του υπό στοιχεία 13 διαμερίσματος του ισογείου της αυτής πολυκατοικίας. Μετά την κατάρρευση αυτής, όπως ισχυρίζονται, τους κατέβασε η Πυροσβεστική και στην 21η, που είχε τραυματιστεί στο κεφάλι και είχε πατήσει και σπασμένα γυαλιά, της παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες στο πρόχειρο ιατρείο που είχε συγκροτηθεί σε σκηνή, ζητούν δε για την ηθική βλάβη που υπέστησαν από τις παραπάνω αιτίες να τους επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 5.000.000 δραχμών στον καθέναν. Τέλος, η 22η ενάγουσα, Σ. χήρα Κ. Σ., δυνάμει του 12.230/22-12-1980 συμβολαίου συστάσεως προικός του Συμβολαιογράφου Αιγίου Α. Κ., το οποίο μεταγράφηκε στον τόμο 926, με αριθμό 107327, των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Αιγιαλείας (περιλαμβάνεται στο φάκελο της υπ' αριθμ. πιν. 5 της αυτής δικασίμου συναφούς υποθέσεως), ήταν κυρία του υπό στοιχεία Γ5 διαμερίσματος του τρίτου υπέρ το ισόγειο ορόφου της παραπάνω πολυκατοικίας, επιφανείας 123 τ.μ. Στο διαμέρισμα αυτό, όπως ισχυρίζεται διέμενε μαζί με τον μεταποβιώσαντα σύζυγο της και τα παιδιά τους Ζ. και Α., ηλικίας τότε 12 και 6 ετών, αντίστοιχα, κατά την κατάρρευση δε της πολυκατοικίας αυτό υπέστη μεγάλες καταστροφές, ενώ τους ίδιους τους κατέβασε η Πυροσβεστική υπηρεσία σε άθλια ψυχολογική κατάσταση. Για το λόγο αυτό ζητά να της επιδικασθεί ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν το ποσό των 10.000.000 δραχμών συνολικά και ειδικότερα 5.000.000 δραχμές για την ηθική βλάβη που υπέστη η ίδια και 2.500.000 δραχμές για την ηθική βλάβη καθενός από ανήλικα παιδιά της. Για την απόδειξη των παραπάνω ισχυρισμών τους οι ενάγοντες προσκομίζουν και επικαλούνται τις 153 και 154/5-4-2002 ένορκες καταθέσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αιγιαλείας Ανδρέα Μαραμαθά, μετά από νόμιμη κλήτευση της εναγομένης να παραστεί κατά την εξέταση τους, των μαρτύρων Γ. Α. και Δ. -Τ. και της Ε. Μ., οι οποίοι και επιβεβαιώνουν τα περί του τραυματισμού τους, των συνθηκών αυτού και του χρόνου νοσηλείας τους και αποκατάστασης της υγείας τους, επιπλέον δε προσκομίζουν: 1) τα 4416/9-6-2000 και 4415/9-6-2000 πιστοποιητικά του Διοικητικού Διευθυντή του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Αιγίου Δ. Ν., που αφορούν τους 7° και 8η , 2) το 10905/1-7-1995 εξιτήριο του ιατρού της Ορθοπεδικής Κλινικής του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών Αργυρόπουλου και την από 22-8-1995 ιατρική γνωμάτευση του Διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Αιγίου Π. Α., για την 10η, 3) το 4510/13-6-2000 πιστοποιητικό του Διοικητικού Διευθυντή του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Αιγίου Δ. Ν. για τον 11ο, 4) το 24032/5-7-1995 πιστοποιητικό της υπεύθυνης του Αρχείου του Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών «Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ», το 20554/9-6-2000 πιστοποιητικό του Διευθυντή της Γναθοχειρουργικής Κλινικής του ιδίου Νοσοκομείου Τριαντάφυλλου και το 20817/12-6-2000 πιστοποιητικό του Αναπληρωτή Διευθυντή της Ορθοπεδικής Κλινικής του ως άνω νοσοκομείου Π. Δ. για την 14η και 5) το από 19/6/1995 ενημερωτικό σημείωμα εξόδου, ιατρού της Χειρουργικής Κλινικής του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, για την 18η, από τα οποία προκύπτουν οι κακώσεις που είχαν υποστεί οι ανωτέρω ενάγοντες και ο τρόπος αντιμετώπισής τους, καθώς και ο χρόνος νοσηλείας τους, που είναι τα αναφερόμενα στην αγωγή.

Εξάλλου, η εναγομένη, προβάλλει, κατ' αρχήν, ότι, ενόψει του ότι από την έγκριση της επίμαχης στατικής μελέτης και την έκδοση της οικοδομικής άδειας μέχρι την άσκηση της υπό κρίση αγωγής έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της εικοσαετίας, οι αξιώσεις των εναγόντων καθ' ο μέρος στηρίζονται σε παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων της κατά τη διαδικασία έκδοσης της αδείας έχουν παραγραφεί, κατ' άρθρο 937 Α.Κ. Ο ισχυρισμός αυτός, όμως, πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμος, γιατί, όπως εκτέθηκε στη μείζονα σκέψη, το άρθρο 937 του Αστικού Κώδικα δεν έχει εφαρμογή στις κατά τα άρθρα 105 και 106 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα αξιώσεις προς αποζημίωση λόγω παράνομης πράξης ή παράλειψης των αρμοδίων οργάνων του Δημοσίου και των Ο.Τ.Α., αλλά, τα της παραγραφής των αξιώσεων αυτών ρυθμίζουν οι ειδικότερες διατάξεις των άρθρων 91, 93 και 95 του Ν.Δ. 321/1969 (και από 1-1-1996 του Ν. 2362/1995). Με βάση τις τελευταίες αυτές διατάξεις οι αξιώσεις των εναγόντων δεν έχουν παραγραφεί. Τούτο διότι, όπως εκτέθηκε στην αρχή της παρούσας, αυτοί είχαν ασκήσει στις 14-6-2000 κοινή και με άλλους ενάγοντες αγωγή κατά της εναγομένης, η οποία απορρίφθηκε για έλλειψη των προϋποθέσεων της ομοδικίας και η παρούσα ασκήθηκε εντός 60 ημερών από την επίδοση σ' αυτούς της απορριπτικής απόφασης, οπότε και σύμφωνα με το άρθρο 121 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ως χρονολογία άσκησης της παρούσας αγωγής θεωρείται αυτή του αρχικού κοινού δικογράφου, κατά την οποία δεν είχε παρέλθει πενταετία από το τέλος του οικονομικού έτους κατά το οποίο γεννήθηκε η αξίωση τους προς αποζημίωση. Περαιτέρω η εναγομένη ισχυρίζεται ότι το ζημιογόνο γεγονός της κατάρρευσης της οικοδομής δεν συνδέεται αιτιωδώς με παράνομες πράξεις και παραλείψεις των οργάνων της, καθ' ότι η μεν στατική μελέτη που ενέκριναν τα αρμόδια όργανα της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου ήταν σύννομη, ουδεμία δε υποχρέωση είχαν για διενέργεια ελέγχων κατά το στάδιο της κατασκευής αυτής, ενώ εξάλλου δεν διαπιστώθηκαν ουσιώδεις αποκλίσεις της κατασκευής από τα προβλεπόμενα στη μελέτη, που να συνδέονται αιτιωδώς με την κατάρρευση, αποδίδει δε την αιτία αυτής στην κατά τέσσερις φορές (και κατά τον ειδικό καθηγητή Α. έξι φορές) μεγαλύτερη σε σχέση με την προβλεπόμενη στον κατά την ανέγερση του κτιρίου ισχύοντα Αντισεισμικό Κανονισμό επιτάχυνση στο συγκεκριμένο σημείο του σεισμού της 15/6/1995 (0,54 g έναντι προβλεπόμενου ορίου 0,16 g). Επικουρικά, αναφορικά με τα ποσά της χρηματικής ικανοποίησης που ζητά καθένας από τους ενάγοντες, ισχυρίζεται ότι αυτά είναι υπερβολικά.

Με τα δεδομένα αυτά και ενόψει των διατάξεων που παρατέθηκαν, το Δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, από τα οποία η από Μαρτίου 2001 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Μ. Ζ. και η από 8-1-1982 τεχνική έκθεση των πολιτικών μηχανικών Κ. Σ. και Μ. Χ. λαμβάνονται υπόψη δυνάμει της διατάξεως του άρθρου 168 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, και λαμβάνοντας ειδικότερα υπόψη ότι: α) αιτία της κατάρρευσης του δυτικού τμήματος της πολυκατοικίας που βρισκόταν στη συμβολή των οδών Δ. και Β.Γ. του Αιγίου, ήταν, σύμφωνα με τα πορίσματα των Επιτροπών που συστάθηκαν με αποφάσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και της Διοικούσας Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, ο συνδυασμός της εξαιρετικά υψηλής σεισμικής δράσης του σεισμού της 15-6-1995 και της σημαντικής ανεπαρκείας του οπλισμού και των διατομών, καθώς και της διαθέσιμης πλαστιμότητας των υποστυλωμάτων του καταρρεύσαντος τμήματος, β) ο υπολογισμός του οπλισμού των υποστυλωμάτων αυτών στην υποβληθείσα προς έκδοση της οικοδομικής αδείας στατική μελέτη είχε γίνει με την «ακριβή Ελληνική μέθοδο» αντισεισμικού υπολογισμού, χωρίς όμως να πληρούνται οι προϋποθέσεις για να έχουν ανεκτή ακρίβεια τα αποτελέσματα των υπολογισμών, που είναι η ύπαρξη δοκού τουλάχιστον στο ένα άκρο του υποστυλώματος, ούτως ώστε να αναπτύσσεται πλαισιακή λειτουργία και να υπάρχει η δυνατότητα ανάληψης σεισμικού φορτίου, αφού ένας μεγάλος αριθμός υποστυλωμάτων δεν διέθετε καθόλου δοκούς, περαιτέρω δε είχε γίνει εσφαλμένος υπολογισμός της προβλεπόμενης στους ισχύοντες Κανονισμούς πλαισιακής λειτουργίας των περιμετρικών υποστυλωμάτων, δεν είχε γίνει έλεγχος της πλάκας στην ασθενέστερη θέση της, όπως επέβαλε ο ισχύων Αντισεισμικός Κανονισμός, λόγω του ότι η κάτοψη των ορόφων έχει ακανόνιστο σχήμα, ούτε είχε γίνει ο επιβαλλόμενος από τον Κανονισμό Οπλισμένου Σκυροδέματος έλεγχος των ροπών των ακραίων στύλων, γ) παρά τις ανωτέρω ελλείψεις και εσφαλμένες παραδοχές της μελέτης, τα αρμόδια όργανα της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου, που από το νόμο (27067/της 1/11-11-1978 απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων, άρθρο 3 παρ. 3 Β.Δ. 18-2/26-7-1954, άρθρο 16 Β.Δ. 19/26-2-1959) είχαν υποχρέωση να ελέγξουν, μεταξύ άλλων, και εάν πληρούνταν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής της μεθόδου αντισεισμικού υπολογισμού που από τον μελετητή είχε χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό του οπλισμού του κτιρίου, καθώς και εάν περιλαμβάνονται όλοι οι υπολογισμοί που απαιτούνταν από τους ισχύοντες Κανονισμούς, την θεώρησαν και εξέδωσαν την άδεια ανέγερσης του κτιρίου, αν και με βάση τα δεδομένα της μελέτης έπρεπε να είχε προβλεφθεί οπλισμός των υποστυλωμάτων του καταρρεύσαντος τμήματος διπλάσιος έως και πενταπλάσιος του προβλεφθέντος, δ) κατά την διάρκεια της κατασκευής του κτιρίου δεν πραγματοποιήθηκε από τα ίδια ως άνω όργανα καμία από τις προβλεπόμενες στην ανωτέρω υπουργική απόφαση αυτοψίες προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η κατασκευή ήταν σύμφωνη με τα σχέδια της άδειας και παρά το γεγονός ότι υπήρξε και αναφορά από τον οικοπεδούχο Λ. Π. περί μη κατασκευής των προβλεπομένων στην εγκριθείσα μελέτη συνδετήριων δοκών των θεμελίων των υποστυλωμάτων (πέδιλων), ε) εκτός από την μη κατασκευή των συνδετήριων δοκών των πέδιλων, η οποία μείωσε το συντελεστή ασφαλείας έναντι του σεισμού, αφού η ύπαρξη συνδετήριων δοκών στη θεμελίωση, που απαιτούσε ο Αντισεισμικός Κανονισμός, δημιουργεί προϋποθέσεις καλύτερης απόκρισης στη σεισμική επιβάρυνση, υπήρξαν και άλλες κατασκευαστικές αποκλίσεις από την εγκριθείσα στατική μελέτη, όπως η μεμονωμένη εκσκαφή των θεμελίων, με συνέπεια την ανισοσταθμία τους, η κατασκευή του πέδιλου Κ29 έκκεντρου, η κατασκευή του Κ9 θεμελίου στραμμένου περί τον άξονα του, η ενσωμάτωση των υδρορροών στα υποστυλώματα (με συνέπεια τη μείωση της διατομής τους και χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό του οπλισμού τους), η διαρρύθμιση του ημιυπόγειου σε κατοικίες (που δεν επιτρεπόταν χωρίς την αναθεώρηση της άδειας) και στ) το κτίριο δεν κατέρρευσε ολόκληρο, αλλά μόνο το δυτικό τμήμα αυτού, στα υποστυλώματα του οποίου διαπιστώθηκε η μεγαλύτερη ανεπάρκεια οπλισμού και διατομών, εξαιτίας του προαναφερόμενου εσφαλμένου υπολογισμού στη στατική μελέτη, αν και η καταπόνηση του από το σεισμό ήταν η ίδια, κρίνει ότι εάν τα αρμόδια όργανα της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου εκτελούσαν επιμελώς τα καθήκοντά τους, τα επιβαλλόμενα από τις προεκτεθείσες διατάξεις, διενεργούσαν τον προσήκοντα έλεγχο της στατικής μελέτης και απαιτούσαν από τον μελετητή μηχανικό να τροποποιήσει αυτήν, ώστε να περιλαμβάνει όλους τους επιβαλλόμενους από τους ανωτέρω Κανονισμούς ελέγχους και υπολογισμούς, οι δε βασικές προϋποθέσεις των υπολογισμών και οι εφαρμοσθείσες μέθοδοι υπολογισμού να είναι ορθές, κατά την διάρκεια δε της κατασκευής του κτιρίου πραγματοποιούσαν τους ελέγχους που υποχρεούνταν να διενεργήσουν και επέβαλαν την σύμφωνη με τη μελέτη κατασκευή αυτού, δεν θα κατέρρεε το δυτικό τμήμα αυτού. Επομένως, οι παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμοδίων οργάνων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Αιγίου, τελούν σε αιτιώδη συνάφεια προς το ζημιογόνο γεγονός της κατάρρευσης του δυτικού τμήματος της πιο πάνω πολυκατοικίας, που είχε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, την καταστροφή των διαμερισμάτων στα οποία διέμεναν οι ενάγοντες, τον εγκλωβισμό αυτών στα ερείπια και τον τραυματισμό των περισσοτέρων και επομένως θεμελιώνεται αποζημιωτική ευθύνη της εναγομένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, στην οποία ανήκει οργανικά η Πολεοδομική Υπηρεσία Αιγίου (Γραφείο Μηχανικού Αιγιαλείας και Καλαβρύτων και ήδη ονομαζόμενο Τμήμα Πολεοδομίας Αιγιαλείας και Καλαβρύτων), πρέπει δε να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι αντίθετοι ισχυρισμοί της τελευταίας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις τραγικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τραυματίστηκαν ή/και απώλεσαν τα ιδιόκτητα για ορισμένους από αυτούς και αποτελούντα την οικογενειακή τους στέγη για όλους, πλην της 1ης, ακίνητά τους, με όλο εν γένει τον οικιακό τους εξοπλισμό, τη σοβαρότητα του τραυματισμού, όσων από αυτούς τραυματίστηκαν, τη θεραπεία που απαιτήθηκε, καθώς και το χρόνο νοσηλείας και αποθεραπείας τους και, ιδιαίτερα για τους ανηλίκους, την, κατά την κοινή πείρα, πολύ εντονότερη επίδραση που είχε στον ψυχικό τους κόσμο, σε σύγκριση με τους ενηλίκους, το γεγονός της κατάρρευσης της οικογενειακής τους στέγης και του εγκλωβισμού τους στα ερείπια, κρίνει ότι πρέπει να επιδικασθεί σε όλους τους ενάγοντες χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ύψος της οποίας πρέπει να προσδιοριστεί στα παρακάτω αναλυτικώς αναφερόμενα για καθέναν ποσά: Για την Ι. χήρα Λ.Π. (1η), στο ποσό των 2.000 ευρώ συνολικά, από το οποίο το ποσό των 1.000 ευρώ αφορά την χρηματική ικανοποίηση που εδικαιούτο λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη ο ήδη αποβιώσας σύζυγος της Λ.Π., από την καταστροφή των περιγραφομένων ανωτέρω δύο οριζοντίων ιδιοκτησιών τους, την οποία, όπως προεκτέθηκε, είχε προ του θανάτου του διεκδικήσει δικαστικώς. Για τον Ι. Π. (2°), στο ποσό των 2.500 ευρώ. Για την Α. συζ. Ι. Π. (3η), στο ποσό των 1.000 ευρώ. Για τον Χ. Π. (4°), στο ποσό των 2.500 ευρώ. Για την Π. συζ. Χ. Π. (5η), στο ποσό των 1.000 ευρώ. Για την Α. Π. (6η), στο ποσό των 2.000 ευρώ. Για τον Β. Τ. (7ο), στο ποσό των 1.500 ευρώ. Για την Γ. συζ. Β. Τ. (8η), στο ποσό των 3.500 ευρώ. Για την Π. Τ. (9η), στο ποσό των 1.500 ευρώ. Για την Κ. χήρα Δ. Π. (10η), στο ποσό των 7.000 ευρώ. Για τον Α. Φ. (11°), στο ποσό των 3.000 ευρώ. Για τα ανήλικα τέκνα των Σ. Φ. και Χ. Μ. (12ης και 13ου) Α. και Α., στο ποσό των 3.000 και 17.000 ευρώ, αντιστοίχως, τα οποία και πρέπει να επιδικαστούν στους ασκούντες την γονική μέριμνα γονείς τους κατ' ισομοιρία. Για την Ε. Μ. (14η), στο ποσό των 7.000 ευρώ. Για τον Μ. Γ. (15ο), στο ποσό των 1.000 ευρώ. Για τον Α. Γ. (16ο), στο ποσό των 1.000 ευρώ. Για την Ό. Γ. (17η), στο ποσό των 1.500 ευρώ. Για την Σ. Κ. (18η), στο ποσό των 3.000 ευρώ. Για την Φ. Κ. (19η), στο ποσό των 1.500 ευρώ. Για τον Ν. Γ. (20ο), στο ποσό των 2.500 ευρώ. Για την Μ. Γ. (21η), στο ποσό των 2.500 ευρώ και για την Σ. Σ. (22η), στο ποσό των 8.500 ευρώ συνολικά, από το οποίο 2.500 ευρώ για την ηθική βλάβη της ίδιας, από την καταστροφή του ιδιόκτητου διαμερίσματος της και από 3.000 ευρώ για την ηθική βλάβη καθενός από τα ανήλικα παιδιά της Ζ. και Α.. Κατόπιν τούτων πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η ένδικη αγωγή και να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει σε καθέναν από τους ενάγοντες, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, την οποία υπέστησαν από τις προαναφερόμενες παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμοδίων οργάνων της τελευταίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, το ανωτέρω προσδιορισθέν για καθέναν ποσό. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων, κατ' άρθρο 275 παρ.

1 τρίτο εδάφιο του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΥΤΕΣ

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Αναγνωρίζει την υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στους ενάγοντες, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης τα παρακάτω ποσά: Στην Ι. χήρα Λ.Π. (1η), το ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ. Στον Ι. Π. του Λ. (2°), το ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ. Στην Α. συζ. Ι. Π. (3η), το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ. Στον Χ. Π. του Λ. (4ο), το ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ. Στην Π. συζ. Χ. Π. (5η), το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ. Στην Α. Π. του Λ. (6η), το ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ. Στον Β. Τ. του Π. (7ο), το ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Στην Γ. συζ. Β. Τ. (8η), το ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ. Στην Π. Τ. του Β. (9η), το ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Στην Κ. χήρα Δ. Π. (10η), το ποσό των εφτά χιλιάδων (7.000) ευρώ. Στον Α. Φ. του Χ. (11ο), το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Στην Σ. Φ. του Α. (12η), ως ασκούσα την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων της Α. και Α., το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ. Στον Χ. Μ. του Α. (13ο), ως ασκούντα την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων του Α. και Α., το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ. Στην Ε. Μ. του Α. (14η), το ποσό των εφτά χιλιάδων (7.000) ευρώ. Στον Μ. Γ. του Σ. (15ο), το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ. Στον Α. Γ. του Σ. (16ο), το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ. Στην Ό. Γ. του Σ. (17η), το ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Στην Σ. χήρα Γ. Κ. (18η), το ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. Στην Φ. Κ. του Γ. (19η), το ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ. Στον Ν. Γ. του Λ. (20ο), το ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ. Στην Μ. συζ. Ν. Γ. (21η), το ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ και στην Σ. χήρα Κ. Σ. (22η), ατομικώς και ως ασκούσα την γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων της Ζ. και Α., το ποσό των οκτώ χιλιάδων πεντακοσίων (8.500) ευρώ.

Συμψηφίζει την δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Πάτρα στις 7/7/2004.

Δημοσιεύθηκε στις 29/10/2004 σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, με τη συμμετοχή στη σύνθεση του Πρωτοδίκη Δ.Δ. Βασιλείου Παπαβρόντου, σε αντικατάσταση της Πρωτοδίκου Δ.Δ. Μαρίας Βλάχου, η οποία τελεί σε άδεια λοχείας.

Νόμοι που σχετίζονται με την ανωτέρω απόφαση – Εισαγωγικός νόμος αστικού κώδικα άρθρο 105, αστικός κώδικας άρθρο 932 και βασιλικό διάταγμα του 1945 και του 1959

6+1 ΝΕΕΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Νέες Υπηρεσίες

ΝΕΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΑΡΟΧΕΣ

PRchecker.info
Δύσβατα Μονοπάτια Ιστορικό βιβλίο η ελληνική ιστορία της Ηπείρου
Δύσβατα Μονοπάτια

Νίκος Βέντζης συγγραφέας

Δύσβατα μονοπάτια - Ένα ιστορικό βιβλίο - Το οδοιπορικό του Νίκου Βέντζη - Προτείνουμε το ιστορικό βιβλίο Δύσβατα μονοπάτια - παραγγείλτε το

Φεβρουάριος 1983 νομος περί ενηλικίωσης
Καθορισμός της διαδικασίας επιλογής των υπαλλήλων που τίθενται σε
διαθεσιμότητα, των κριτηρίων επιλογής και κατάταξής τους, τον τρόπο
μοριοδότησής τους και ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας του Τριμελούς
Συμβουλίου του άρθρου 5 παρ. 3 του ν.4024/2011 και των Τριμελών Ειδικών
Υπηρεσιακών Συμβουλίων.
20130802_ypourgiki_apofasi_kinitikotita.
Adobe Acrobat Document 235.6 KB

         Kwdikas Search

Loading
το cd της Εφοριακής Επιθεώρησης,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΥΛΗ,ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΥΛΗ,ΔΙΚΑΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣτΕ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
  • ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟ CD 4 (TEΣΑΡΡΩΝ ΕΤΩΝ) ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΦΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ
  • ΥΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 2006-2009 ΠΛΟΥΣΙΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣτΕ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ
  • ΟΛΑ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ-ΕΡΓΑΤΙΚΑ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΤΩΝ ΑΥΤΩΝ
  • ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΧΡΗΣΤΟ ΠΕΝΤΑΠΛΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ (ΤΟΜΩΝ&ΤΕΥΧΩΝ)
  • ΕΝΑ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΑΣ

 

 

YPODEIMGATA DIKOGRAFON ENHMEROMENA 2014 - DIKOGRAFA - YPODEIGMATA

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ Η ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ

  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

 

εμπορικό δίκαι Νομοθεσία και Νομολογία Εμπορικού Δικαίου - Έκδοση Εμπορικού Δικαίου - Εκδόσεις Εμπορικού Δικαίου - Ηλεκτρονικές Εκδόσεις

 

 

 

ΤΟ 'ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ' ΜΑΣ, ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΣΕ ΥΛΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ: ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ,ΕΤΑΙΡΙΕΣ,ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ,ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ,ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΖΙ. ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ. ΕΝΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΕΥΡΕΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ.

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

Εμπορικό δίκαιο,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΑ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΕΠΙΤΑΓΗ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ,ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΟ ΓΕΝΙΚΑ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ,ΠΡΟΙΟΝΤΑ,ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗ,

 

 

ΤΡΙΤΟ, ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ'. ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΟΣ ΚΛΑΔΟΣ, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΚΛΑΔΟΙ ΤΟΥ  ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, ΛΟΙΠΟΝ, ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ, ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΤΡΙΤΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

ΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΣΙΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ 2014 ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ- ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΛΟΓΙΣΤΕΣ

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ ΡΗΤΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΔΟΣΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

 

 

 

 

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ - ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ - ΖΗΜΙΕΣ - ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ - ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ

 

ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΤΡΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΜΑΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΟΔΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ - ΚΟΚ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

 

ΟΛΗ Η ΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 1990 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ,ΕΡΓΑΤΙΚΑ,ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΔΙΚΑΙΟ ΑΣΤΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΛΥΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ,ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 1-286 ΑΚ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 287 ΕΩΣ 946,ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ - ΚΩΔΙΚΑΣ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Δικόγραφα - Υποδείγματα - δικογραφα - δικόγραφο - υπόδειγμα - εδώ υπόδειγμα - ψάχνω υπόδειγμα - θέλω υπόδειγμα - ΘΕΛΩ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ- ΠΑΡΑΔΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ