ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – ΕΠΙΔΟΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ – ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ- ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ-ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΓΝΩΡΙΣΜΑ ΕΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΩΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ-ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΚΡΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΡΘΡΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΩΝ-ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΙΡΑΣ

Απόσπασμα σκεπτικό δικαστικής απόφασης Αρείου Πάγου 1247/2014:

Παράλληλη εργασία του αναιρεσείοντος στη Γενική Γραμματεία Τύπου, σε σύγκριση με τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η παράλληλη απασχόληση των συναδέλφων του στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων και όχι στην ερμηνεία των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκαν ή στην υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών γεγονότων, που ανέλεγκτα έγιναν δεκτά.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: Επειδή, στο άρθρο 4 περ. γ' της από 26-10-1989 ΣΣΕ μεταξύ της ΕΣΗΕΑ και της ΕΙΗΕΑ, που κηρύχθηκε υποχρεωτική με τη με αριθμό 19292/6-12-1989 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, προβλέπεται ότι οι αρθρογράφοι, σχολιαστές και συντάκτες ύλης δικαιούνται επίδομα ανερχόμενο σε ποσοστό 10% επί του βασικού μισθού τους. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, για το χαρακτηρισμό ενός δημοσιογράφου ως αρθρογράφου κλπ απαιτείται η σταθερή και όχι παρεμπίπτουσα συγγραφή και δημοσίευση άρθρων ή σχολίων, ως προς την οποία κρίνει κυριαρχικά το δικαστήριο της ουσίας.

 

 

Αριθμός 1247/2014 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 11η Μαρτίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Σ. Α. του Β., κατοίκου ..., που παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Σοφίας Κουβανίδη-Δημητρίου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "GREEN CATERING ΕΙΔΗ ΕΣΤΙΑΣΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", όπως μετονομάστηκε η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ ΑΕ" και εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στη … και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημητρίου Φίλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΠΡΟΣ Ο Η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Επαγγελματικού Σωματείου με την επωνυμία "ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ" ("ΕΣΗΕΑ"), όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην … και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Χρύσας Σαλαβράκου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-12-2007 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1151/2009 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 1054/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 30-3-2012 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 795/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η ως άνω αναιρεσίβλητη με την από 18-11-2013 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώθηκε.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης, ανέγνωσε την από 8-3-2013 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Αντωνίου Αθηναίου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου μέρους δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 εδ. β' ΚΠολΔ, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών και αφηρημένων αρχών ως προς την εξέλιξη των πραγμάτων, οι οποίες αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχόλησης, δημιουργεί λόγο αναιρέσεως μόνον όταν αυτά αφορούν στην ερμηνεία κανόνων δικαίου ή στην υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, όχι, όμως, και όταν χρησιμεύουν προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτίμηση αποδείξεων ή τη στάθμιση της αποδεικτικής αξίας των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ως άνω πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι το Εφετείο εφάρμοσε εσφαλμένα τα διδάγματα της κοινής πείρας ως προς τη σημασία που θα μπορούσε να έχει η παράλληλη εργασία του αναιρεσείοντος (ενάγοντος και εκκαλούντος) στη Γενική Γραμματεία Τύπου, που προβάλλει την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, ως προς την εντύπωση αντικειμενικότητας, την οποία επιδίωκε να προσδώσει η αναιρεσίβλητη (εναγομένη και εφεσίβλητη) στις εφημερίδες, τις οποίες εξέδιδε και στη σύνταξη των οποίων απασχολούσε τον αναιρεσείοντα ως συντάκτη επί θεμάτων, κυρίως, οικονομικού ενδιαφέροντος. Ειδικότερα, στον εξεταζόμενο λόγο εκτίθεται ότι το δικαστήριο της ουσίας ως προς μεν τον αναιρεσείοντα δέχθηκε ότι η εν λόγω, παράλληλη εργασία του στη Γενική Γραμματεία Τύπου, ως δημοσιογράφου για πολιτιστικά και οικολογικά θέματα, επηρεάζει την εντύπωση αντικειμενικότητας των εφημερίδων της αναιρεσίβλητης και με τη σκέψη αυτή οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι η εκ μέρους της αναιρεσίβλητης καταγγελία της σύμβασης εργασίας του αναιρεσείοντος δεν ήταν συνδεδεμένη με προσωπικούς λόγους εμπάθειας ή εκδίκησης, αλλά επιβαλλόταν από τη νέα επιχειρηματική πολιτική του εργοδότη, ενώ ως προς άλλους συναδέλφους του (τους Ε. Κ., Γ. Κ. και Ν. Γ., των οποίων οι συμβάσεις εργασίας δεν καταγγέλθηκαν από την αναιρεσίβλητη), δέχθηκε ότι η παράλληλη εργασία εκείνων στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ ή στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, παρά το γεγονός ότι και οι φορείς αυτοί αποτελούν ισχυρότατα μέσα μαζικής ενημέρωσης που εν πολλοίς απηχούν την κυβερνητική πολιτική, δεν επηρεάζει την επιδιωκόμενη εντύπωση αντικειμενικότητας των εφημερίδων του εργοδότη και, με τον τρόπο αυτό, το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία, κατά την άποψη του αναιρεσείοντος, υποδηλώνουν το αντίθετο. Παρατηρείται, όμως, ότι ο εξεταζόμενος λόγος της αιτήσεως είναι, προεχόντως, απαράδεκτος, διότι η αμέσως ανωτέρω αναφερόμενη παραβίαση διδαγμάτων της κοινής πείρας ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων, ήτοι στη στάθμιση των συνεπειών που μπορούσε να έχει στο αναγνωστικό κοινό ως προς την αντικειμενικότητα των εφημερίδων της αναιρεσίβλητης η παράλληλη εργασία του αναιρεσείοντος στη Γενική Γραμματεία Τύπου, σε σύγκριση με τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει η παράλληλη απασχόληση των συναδέλφων του στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων και όχι στην ερμηνεία των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόσθηκαν ή στην υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών γεγονότων, που ανέλεγκτα έγιναν δεκτά.

2. Επειδή, στο άρθρο 4 περ. γ' της από 26-10-1989 ΣΣΕ μεταξύ της ΕΣΗΕΑ και της ΕΙΗΕΑ, που κηρύχθηκε υποχρεωτική με τη με αριθμό 19292/6-12-1989 απόφαση του Υπουργού Εργασίας, προβλέπεται ότι οι αρθρογράφοι, σχολιαστές και συντάκτες ύλης δικαιούνται επίδομα ανερχόμενο σε ποσοστό 10% επί του βασικού μισθού τους. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, για το χαρακτηρισμό ενός δημοσιογράφου ως αρθρογράφου κλπ απαιτείται η σταθερή και όχι παρεμπίπτουσα συγγραφή και δημοσίευση άρθρων ή σχολίων, ως προς την οποία κρίνει κυριαρχικά το δικαστήριο της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ότι ο ενάγων (ήδη αναιρεσείων), κατά το έτος 1983, είχε προσληφθεί από την εναγομένη (ήδη αναιρεσίβλητη), που εξέδιδε την ημερήσια εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος", ως δημοσιογράφος - εξωτερικός συνεργάτης στον τομέα του οικονομικού "ρεπορτάζ", έχοντας την ευθύνη κάλυψης της δραστηριότητας των Υπουργείων Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας, καθώς και της Τράπεζας της Ελλάδος, αντί των εκάστοτε ισχυουσών νομίμων αποδοχών. Ότι, παράλληλα, ο ενάγων είχε τη δυνατότητα να γράφει και για την εβδομαδιαία εφημερίδα "Τύπος της Κυριακής", που, επίσης, εξέδιδε η εναγομένη, αντί προσθέτου αμοιβής που είχε συμφωνηθεί στο 1/25 του μισθού του για κάθε δημοσίευμα. Ότι ο ενάγων, από τα μέσα Νοεμβρίου 2002, συνέτασσε άρθρα για τη στήλη "Απόψεις" του φύλλου της ημερήσιας εφημερίδας, που κυκλοφορούσε κατά την ημέρα του Σαββάτου, καθώς και σχόλια για τη στήλη "Αποκρυπτογραφήσεις" του φύλλου της εβδομαδιαίας εφημερίδας, που κυκλοφορούσε την Κυριακή. Ότι ο ενάγων, για τα δημοσιεύματά του στον "Τύπο της Κυριακής", που ήσαν σύντομα σχόλια στην πολιτική επικαιρότητα, αμειβόταν, κατά τα συμφωνηθέντα, με τον ειδικό τρόπο που αναφέρθηκε. Ότι, κατά τα λοιπά, η σύνταξη άρθρων για την ημερήσια εφημερίδα ήταν περιστασιακή και εντασσόταν στο πλαίσιο της εργασίας του ως εξωτερικού οικονομικού συντάκτη του "Ελεύθερου Τύπου", χωρίς να του προσδίδει την ιδιότητα του αρθρογράφου κατά την έννοια της από 26-10-1989 ΣΣΕ. Κατόπιν αυτών, το Εφετείο έκρινε ότι ο ενάγων δεν δικαιούται το ένδικο επίδομα αρθρογράφου, το οποίο, άλλωστε, ουδέποτε είχε διεκδικήσει πριν από την καταγγελία της συμβάσεως εργασίας, συνεχίζοντας επί μακρά σειρά ετών να υπογράφει ανεπιφύλακτα τις μισθοδοτικές καταστάσεις, σύμφωνα με τις οποίες πληρωνόταν. Με τη κρίση του αυτή, το Εφετείο ερμήνευσε και εφάρμοσε ορθά την προαναφερθείσα ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 4 περ. γ' της ως άνω, από 26-10-1989 ΣΣΕ, εφ' όσον δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι ο αναιρεσείων δεν ασχολούνταν σε μόνιμη βάση με τη συγγραφή άρθρων ή σχολίων, αλλά μόνο περιστασιακά, κατά τα Σάββατα ή τις Κυριακές και όχι πάντοτε, για τις εκδιδόμενες στις αντίστοιχες ημέρες εφημερίδες, αμειβόμενος, μάλιστα, ξεχωριστά και κατ' αποκοπή για τα δημοσιεύματα της Κυριακής. Επομένως, ο δεύτερος από τους λόγους της αιτήσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο και προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

3. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ.20 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε εσφαλμένη ανάγνωση και αποδίδει στο αποδεικτικό έγγραφο περιεχόμενο καταφανώς διαφορετικό εκείνου, που πραγματικά έχει και, με το σφάλμα αυτό, καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Αντίθετα, ο λόγος δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο, ύστερα από εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει, έστω και εσφαλμένα, αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, διότι, πράγματι, στην τελευταία αυτή περίπτωση πρόκειται για αιτίαση αναφερόμενη στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Σε κάθε περίπτωση, για να θεμελιωθεί ο συγκεκριμένος αναιρετικός λόγος, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε. Αντίθετα, ο αναιρετικός λόγος δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, απλώς, έχει συνεκτιμήσει το έγγραφο με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να το εξαίρει κατά τη συναγωγή της κρίσεώς του ως προς τη διαπίστωση ή μη του αποδεικτέου γεγονότος. Στη προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως, προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από 22-1-2008 καταθέσεως του δημοσιογράφου Π. Α., που είχε ληφθεί κατά την εξέτασή του στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, διαλαμβάνοντας στην προσβαλλόμενη απόφαση την παραδοχή ότι ο αναιρεσείων δεν είχε την ιδιότητα του προϊσταμένου του τμήματος οικονομικού "ρεπορτάζ" της εφημερίδας της αναιρεσίβλητης, διότι την ιδιότητα αυτή είχε ο εν λόγω δημοσιογράφος. Ενώ, σύμφωνα με το αληθές περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, ο Π. Α. είχε την ως άνω ιδιότητα κατά το χρόνο που έδωσε την κατάθεσή του (21-1-2008), περιστατικό που δεν μπορούσε να αποκλείσει την παραδοχή να έχει την ίδια ιδιότητα ο αναιρεσείων στο προγενέστερο, ένδικο χρονικό διάστημα. Παρατηρείται, όμως, ότι με τον εξεταζόμενο λόγο, στην πραγματικότητα, δεν αποδίδεται διαγνωστικό λάθος ως προς το περιεχόμενο του παραπάνω εγγράφου, το οποίο το δικαστήριο της ουσίας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, ορθά ανέγνωσε, αλλά σφάλμα ως προς την αποδεικτική αξιολόγηση και δη την εκτίμηση του περιεχομένου του, σε συσχετισμό με άλλα αποδεικτικά μέσα και τη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος, διαφορετικού από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι εμμέσως πλήττει την εκ μέρους του δικαστηρίου της ουσίας μη υποκείμενη σε αναιρετικό έλεγχο εκτίμηση πραγμάτων (ΚΠολΔ 561 παρ.1). Σε κάθε περίπτωση ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος, διότι το δικαστήριο της ουσίας δεν στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο ως άνω έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ως παραμορφωθέν, αλλά στη συνεκτίμησή του με όλα τα άλλα αποδεικτικά μέσα, εκ των οποίων κρίθηκε ότι ο αναιρεσείων δεν είχε αποκτήσει την ιδιότητα του προϊσταμένου του οικονομικού "ρεπορτάζ" της εφημερίδας της αναιρεσίβλητης.

4. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο "δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν". Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπ' όψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι. Δεν επιβάλλεται, όμως, η διενέργεια ειδικής μνείας ή ξεχωριστής αξιολόγησης ενός εκάστου αποδεικτικού στοιχείου στην απόφαση. Για τον αναιρετικό έλεγχο αρκεί το ότι από τη γενική, κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το συνολικό περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν, νομίμως, στην κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραβλεφθεί. Εν όψει, όμως, του ότι μόνο ένα ουσιώδες γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης, η παράβαση της ως άνω υποχρεώσεως ιδρύει τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, που επικαλείται ο διάδικος ως προκύπτον από το αποδεικτικό μέσο που κατά την άποψή του δεν αξιολογήθηκε, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 42/2002). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αιτήσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπ' όψη τα εκ μέρους αυτού προσκομισθέντα α) φωτοαντίγραφα της σελίδας 2 των φύλλων της εφημερίδας της αναιρεσίβλητης, που είχαν κυκλοφορήσει κατά τις ημερομηνίες 16-6-2001, 11-4-2001, 8-1-2003, 3-1-2003, 3-1-2005, 12-3-2006 και 26-1-2007, από τα οποία προέκυπτε η ταυτότητα της διευθυντικής ομάδας αυτής και ειδικότερα ότι ο Π. Α., μέχρι την καταγγελία της σύμβασης εργασίας του αναιρεσείοντος, ανήκε, ως διευθυντής σύνταξης, στη διευθυντική ομάδα και όχι στο τμήμα οικονομικού "ρεπορτάζ", β) χειρόγραφο σημείωμα του δικηγόρου Τάκη Καλατζή, που υπήρξε ένας εκ των νομικών συμβούλων της αναιρεσίβλητης, με το οποίο αυτός ζητούσε από τον αναιρεσείοντα να φροντίσει για τη συλλογή στοιχείων σχετικά με την αλήθεια δημοσιεύματος της εφημερίδας, που είχε προκαλέσει την υποβολή μηνύσεως σε βάρος δημοσιογράφου και από το οποίο προέκυπτε ότι ο αναιρεσείων ήταν προϊστάμενος του τμήματος οικονομικού "ρεπορτάζ", γ) μηχανογραφημένες καταστάσεις αδειούχων συντακτών των ετών 2000, 2001 και 2002, από τις οποίες προέκυπτε ότι μόνο κατά το έτος 2000 αναφερόταν το όνομα του Π. Α. στη κατάσταση των αδειούχων του τμήματος οικονομικού "ρεπορτάς", ενώ δεν περιλαμβάνονταν στις καταστάσεις των ετών 2001 και 2002, καθώς ο τελευταίος είχε τοποθετηθεί στη διεύθυνση σύνταξης και δ) δημοσιεύματα της εφημερίδας της αναιρεσίβλητης από τις μεταβάσεις του αναιρεσείοντος εκτός έδρας, δεκατρείς φορές στο εξωτερικό και μία στο εσωτερικό, από τα οποία προέκυπτε ότι αυτός δικαιούταν προσαύξηση του ημερομισθίου του για εργασία εκτός έδρας, καθώς και έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών, από το οποίο προέκυπτε ότι από 30-3-2007 έως 5-4-2007 ο αναιρεσείων μετέβη και βρίσκονταν στην Αυστραλία, συνοδεύοντας μαζί με άλλους δημοσιογράφους τον τότε Υπουργό Οικονομικών και εκπροσωπώντας την εφημερίδα της αναιρεσίβλητης. Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρει ότι έγινε επίκληση των ως άνω εγγράφων, ενώπιον του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείου με τις προτάσεις, που ο αναιρεσείων είχε καταθέσει ενώπιόν του. Πέραν τούτου, όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο εκτιθέμενο σ' αυτήν αποδεικτικό πόρισμα ως προς τους κρίσιμους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και "όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι, καθώς και τα παραδεκτώς απ' αυτά συναγόμενα δικαστικά τεκμήρια". Από αυτή τη γενική διαβεβαίωση, σε συνδυασμό με το όλο αιτιολογικό της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπ' όψη και συνεκτίμησε με τα άλλα αποδεικτικά μέσα και τα ως άνω έγγραφα, προς έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία αυτών και των προκυπτόντων απ' αυτά δικαστικών τεκμηρίων. Επομένως, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης, σε κάθε περίπτωση, ελέγχεται ως αβάσιμος. Περαιτέρω, με τον ίδιο λόγο της αιτήσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, επικουρικώς, η πλημμέλεια της παραμόρφωσης του περιεχομένου των ως άνω μνημονευθέντων εγγράφων (ΚΠολΔ 559 αρ.20) και συγκεκριμένα α) του χωρίς ημερομηνία χειρόγραφου σημειώματος του τότε δικηγόρου της αναιρεσίβλητης Τάκη Καλατζή, με το να εκληφθεί από το Εφετείο εσφαλμένα ότι ο ως άνω δικηγόρος ήταν δημοσιογράφος και ζητούσε από τον αναιρεσείοντα μια φιλική εξυπηρέτηση, ενώ το αληθές ήταν ότι αυτός, ως δικηγόρος, ζητούσε από τον αναιρεσείοντα, ως διευθυντή του τμήματος οικονομικού "ρεπορτάζ" της αναιρεσίβλητης, να συλλέξει στοιχεία για να βοηθηθεί ένας άλλος δημοσιογράφος, προκειμένου να αντιμετωπίσει σε βάρος του υποβληθείσα μήνυση για το περιεχόμενο δημοσιεύματος και β) του χωρίς αριθμό πρωτοκόλλου εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών, με το να δεχθεί ότι δεν προέκυπτε απ' αυτό ότι ο αναιρεσείων είχε μεταβεί στην Αυστραλία εκπροσωπώντας την εφημερίδα της αναιρεσίβλητης. Παρατηρείται, όμως, και πάλι ότι με τον εξεταζόμενο λόγο, στην πραγματικότητα, δεν αποδίδεται διαγνωστικό λάθος ως προς το περιεχόμενο των παραπάνω εγγράφων, το οποίο το δικαστήριο της ουσίας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, ορθά ανέγνωσε, αλλά σφάλμα ως προς την αποδεικτική αξιολόγηση και δη την εκτίμηση αυτών, σε συσχετισμό με άλλα αποδεικτικά μέσα και τη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος, διαφορετικού από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Επομένως, ο λόγος αυτός, ως προς το επικουρικό του μέρος, είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι εμμέσως πλήττει την εκ μέρους του δικαστηρίου της ουσίας μη υποκείμενη σε αναιρετικό έλεγχο εκτίμηση πραγμάτων (ΚΠολΔ 561 παρ.1). Σε κάθε περίπτωση ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος, διότι το δικαστήριο της ουσίας δεν στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στα ως άνω έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων φέρεται ως παραμορφωθέν, αλλά στη συνεκτίμησή τους με όλα τα άλλα αποδεικτικά μέσα, εκ των οποίων κρίθηκε ότι ο αναιρεσείων δεν είχε την ιδιότητα του προϊσταμένου του τμήματος οικονομικού "ρεπορτάζ" της αναιρεσίβλητης και δεν πραγματοποίησε τις επίμαχες μεταβάσεις στο εξωτερικό ως εντεταλμένος της αναιρεσίβλητης, αλλά με την παράλληλη ιδιότητά του ως εργαζόμενου στη Γενική Γραμματεία Τύπου και με δαπάνες που καλύφθηκαν από τον αντίστοιχο δημόσιο φορέα.

5. Επειδή, με τον πέμπτο λόγο της αιτήσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.8 περ. β' ΚΠολΔ, υπό την έννοια ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπ' όψη πράγματα προταθέντα και ασκούντα ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα α) ότι η απόλυση του αναιρεσείοντος ήταν καταχρηστική, διότι είχε γίνει υπό τις αυτές συνθήκες, με τις οποίες είχε γίνει και η απόλυση του συναδέλφου του Ι. Χ., για την καταχρηστικότητα της οποίας είχε αποφανθεί το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 525/2009 απόφασή του και β) ότι η περί αυτού κατάθεση του Ι. Χ., με τη μορφή της ένορκης βεβαίωσης, ήταν αξιόπιστη. Παρατηρείται, όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι το Εφετείο αφ' ενός ερεύνησε διεξοδικά τον ισχυρισμό περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος της αναιρεσίβλητης να καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας που είχε συνάψει με τον αναιρεσείοντα, οπότε, στο πλαίσιο της έρευνας αυτής, αξιολόγησε και την προηγούμενη, πρωτοβάθμια δικαστική κρίση που αναφερόταν σε τρίτο πρόσωπο και δεν το δέσμευε και αφ' ετέρου δεν είχε υποχρέωση να ασχοληθεί ειδικά με το ζήτημα της αξιοπιστίας του ως άνω προσώπου, ο περί της οποίας ισχυρισμός του διαδίκου δεν αποτελεί πράγμα, κατά την έννοια της ως άνω διάταξης. Επομένως, ο εξεταζόμενος λόγος είναι αβάσιμος.

6. Επειδή, σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτής (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-3-2012 αίτηση περί αναιρέσεως της 1054/ 2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. -Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Ιουνίου 2014. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 10η Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ


6+1 ΝΕΕΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

Νέες Υπηρεσίες

ΝΕΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΑΡΟΧΕΣ

Δύσβατα Μονοπάτια Ιστορικό βιβλίο η ελληνική ιστορία της Ηπείρου
Δύσβατα Μονοπάτια

Νίκος Βέντζης συγγραφέας

Δύσβατα μονοπάτια - Ένα ιστορικό βιβλίο - Το οδοιπορικό του Νίκου Βέντζη - Προτείνουμε το ιστορικό βιβλίο Δύσβατα μονοπάτια - παραγγείλτε το

Φεβρουάριος 1983 νομος περί ενηλικίωσης
Καθορισμός της διαδικασίας επιλογής των υπαλλήλων που τίθενται σε
διαθεσιμότητα, των κριτηρίων επιλογής και κατάταξής τους, τον τρόπο
μοριοδότησής τους και ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας του Τριμελούς
Συμβουλίου του άρθρου 5 παρ. 3 του ν.4024/2011 και των Τριμελών Ειδικών
Υπηρεσιακών Συμβουλίων.
20130802_ypourgiki_apofasi_kinitikotita.
Adobe Acrobat Document 235.6 KB
PRchecker.info

         Kwdikas Search

Loading
το cd της Εφοριακής Επιθεώρησης,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΥΛΗ,ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΥΛΗ,ΔΙΚΑΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣτΕ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
  • ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΤΟ CD 4 (TEΣΑΡΡΩΝ ΕΤΩΝ) ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΦΟΡΙΑΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ
  • ΥΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 2006-2009 ΠΛΟΥΣΙΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣτΕ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΕΤΩΝ
  • ΟΛΑ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ-ΕΡΓΑΤΙΚΑ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΕΤΩΝ ΑΥΤΩΝ
  • ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΧΡΗΣΤΟ ΠΕΝΤΑΠΛΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ (ΤΟΜΩΝ&ΤΕΥΧΩΝ)
  • ΕΝΑ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΡΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΑΣ

 

 

YPODEIMGATA DIKOGRAFON ENHMEROMENA 2014 - DIKOGRAFA - YPODEIGMATA

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ Η ΠΛΗΡΕΣΤΕΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΩΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ

  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014 - ΓΙΝΕΤΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ (802 ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ) ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

 

εμπορικό δίκαι Νομοθεσία και Νομολογία Εμπορικού Δικαίου - Έκδοση Εμπορικού Δικαίου - Εκδόσεις Εμπορικού Δικαίου - Ηλεκτρονικές Εκδόσεις

 

 

 

ΤΟ 'ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ' ΜΑΣ, ΕΤΑΙΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΣΕ ΥΛΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ: ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ,ΕΤΑΙΡΙΕΣ,ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ,ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ,ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΜΑΖΙ. ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ. ΕΝΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΕΥΡΕΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ.

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

Εμπορικό δίκαιο,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΑ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΕΠΙΤΑΓΗ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ,ΔΙΚΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΟ ΓΕΝΙΚΑ,ΠΤΩΧΕΥΣΗ,ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΟΥ,ΕΜΠΟΡΙΑ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ,ΠΡΟΙΟΝΤΑ,ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗ,

 

 

ΤΡΙΤΟ, ΚΑΤΑ ΣΕΙΡΑ, ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ'. ΒΑΣΙΚΟΤΑΤΟΣ ΚΛΑΔΟΣ, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΚΛΑΔΟΙ ΤΟΥ  ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, ΛΟΙΠΟΝ, ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ- ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟ, ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΤΡΙΤΟ ΒΙΒΛΙΟ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΙΔΡΥΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΓΑΤΣΩΡΗΣ

ΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΣΙΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ 2014 ΠΛΗΡΩΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ- ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΓΙΑ ΛΟΓΙΣΤΕΣ

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ ΡΗΤΡΑ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΔΟΣΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

 

 

 

 

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ - ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ - ΑΣΤΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ - ΖΗΜΙΕΣ - ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ - ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΕΣ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ

 

ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ, ΤΡΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΜΑΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ, ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΕ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ - ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΛΑΙΣΙΩΝΟΥΝ Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΟΔΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ - ΚΟΚ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΕΡΓΟ, ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΣΧΟΛΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

 

ΟΛΗ Η ΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΤΟΣ 1990 ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΤΟΣ 2014

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ,ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ,ΕΡΓΑΤΙΚΑ,ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΜΠΟΡΙΟ,ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΗ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΔΙΚΑΙΟ ΑΣΤΙΚΟ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ,ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ,ΛΥΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ,ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 1-286 ΑΚ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ, ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΡΘΡΑ 287 ΕΩΣ 946,ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ - ΚΩΔΙΚΑΣ,ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Δικόγραφα - Υποδείγματα - δικογραφα - δικόγραφο - υπόδειγμα - εδώ υπόδειγμα - ψάχνω υπόδειγμα - θέλω υπόδειγμα - ΘΕΛΩ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ- ΠΑΡΑΔΕΙΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ