ΑΥΘΑΙΡΕΤΟ ΚΤΙΣΜΑ ΣΕ ΟΡΙΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΣΥΝΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ – ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ - ΓΕΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ - ΓΟΚ

 

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των ουσιαστικών κανόνων δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 559 παρ. 1 του κΠολΔ, πρέπει να καθορίζεται η καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου. Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση κατ' ουσίαν πρέπει να εκτίθενται οι κρίσιμες παραδοχές του, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προσβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νόμιμης βάσης, διότι έχει ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες (άρθρο 559 αρ. 19 ΠολΔ), πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ασάφεια ή η αντίφαση και από ποια μέρη της αιτιολογίας προκύπτουν. Η παράλειψη συνιδιοκτήτη οικοπέδου να νομιμοποιήσει το αυθαίρετο τμήμα κλιμακοστασίου που βρίσκεται στο κοινό όριο των διακεκριμένων τμημάτων του κοινού οικοπέδου, δεν αποτελεί ούτε συμβατική ούτε νομική υποχρέωση αυτού, βάσει των άρθρων 1 περ. 1, 2 ν.δ. 1024/1979 και 9 του ν. 1577/1985 (ΓΟΚ). Συνεπώς, εφόσον αυτός δεν έχει υπερβεί το συντελεστή δόμησης, δεν υποχρεούται να αποζημιώσει τους συνιδιοκτήτες του άλλου τμήματος.

 

 

Αριθμός 1258/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ...... και 2. ......, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Λυμπερόπουλο.

Του αναιρεσίβλητου: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Παπάντζο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29 Οκτωβρίου 2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18.290/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2257/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 17 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, σε περίπτωση αιτιάσεως ότι παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου με αποτέλεσμα η αγωγή, την οποία έκρινε το δικαστήριο της ουσίας, ν' απορριφθεί ως μη νόμιμη, θα πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο με πληρότητα η ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων στην αγωγή, για τη στήριξη συγκεκριμένου αιτήματος παροχής έννομης προστασίας, ώστε να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για το αν η απόρριψη του αιτήματος ως μη νομίμου, συνιστά ή όχι παραβίαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου. Εξάλλου, ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ προϋποθέτει ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αφού η έλλειψη νόμιμης βάσης προϋποθέτει ότι υπάρχουν ελλείψεις στην περιγραφή της εμπορικής πραγματικότητας. Επομένως ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ δεν έχει εφαρμογή, όταν το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες διατείνονται 1) με τους πρώτο και έκτο λόγους αναιρέσεως, ότι το εφετείο με το να απορρίψει ως μη νόμιμη την αγωγή αυτών, με την οποία οι αναιρεσείοντες ζητούσαν να υποχρεωθεί ο εναγόμενος (αναιρεσίβλητος) και να νομιμοποιήσει το αυθαίρετο τμήμα του κλιμακοστασίου που βρίσκεται στο κοινό όριο των διακεκριμένων τμημάτων του οικοπέδου της συνιδιοκτησίας αυτών και του αναιρεσίβλητου, όπως και να υποχρεωθεί ο τελευταίος να τους καταβάλλει για τη ζημιά που υπέστησαν υπό την παράλειψη αυτού να νομιμοποιήσει το κατά το πιο πάνω αυθαίρετο κτίσμα, αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το αναφερόμενο ποσό, υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ, πλημμέλειες, για το λόγο ότι κατά την ερμηνεία της σύστασης κάθετης ιδιοκτησίας, το δικαστήριο έπρεπε να διαπιστώσει ασάφεια και να εφαρμόζει τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ, τα οποία δεν εφάρμοσε και ότι με αντιφατικές αιτιολογίες δέχθηκε τη διατήρηση του αυθαιρέτου κλιμακοστασίου του εναγομένου, 2) με τους δεύτερο και πέμπτος λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως, ότι το εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη την παραπάνω αγωγή αυτών, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 281, 288 και 919 ΑΚ, δεχόμενο ότι, λόγω μη συνδρομής των προϋποθέσεων των προπαρατεθεισών διατάξεων, ο αναιρεσίβλητος (εναγόμενος) δεν έχει υποχρέωση να νομιμοποιήσει το αυθαίρετο κλιμακοστάσιό του και ότι έτσι υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και 3) με τους τρίτο και τέταρτο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως, ότι το Εφετείο, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 330 και 914 ΑΚ, απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή, δεχόμενο ότι στην προκειμένη περίπτωση, δεν συντρέχουν τα στοιχεία της παράνομης συμπεριφοράς με παράλειψη, ούτε και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της επικαλούμενης παραλείψεως του εναγομένου και της ζημίας των εναγόντων, γιατί η παράλειψη του εναγομένου να νομιμοποιήσει τα αυθαίρετα και κατεδαφισθέντα κτίσματα και να κατασκευάσει στη συνέχεια υπόστεγο, ώστε να εφάπτονται οι δύο οικοδομές αυτών, δεν αποτελεί συμβατική υποχρέωση του εναγομένου, ούτε ότι προκύπτει τέτοια υποχρέωση του τελευταίου από τις διατάξεις των άρθρων 1 περ. 1, 2 ν.δ. 1024/1979 και 9 του ν. 1577/1985 (ΓΟΚ), ούτε ότι η ζημία των εναγόντων είναι αναγκαίο αποτέλεσμα της παραλείψεως του εναγομένου να νομιμοποιήσει τα αυθαίρετα κτίσματα με την έννοια της πρόσφορης αιτίας σε σχέση με το αποτέλεσμα, αφού στη συγκεκριμένη περίπτωση ο εναγόμενος δεν υπερέβη το συντελεστή δόμησης και έτσι υπέπεσε στην, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια. Όλοι οι πιο πάνω λόγοι αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι γιατί είναι αόριστοι και ειδικότερα γιατί δεν αναφέρονται με πληρότητα στο αναιρετήριο (ως προς όλους τους λόγους αναίρεσης) τα πραγματικά περιστατικά τα οποία επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείοντες με την αγωγή για να στηρίξουν τις βάσεις αυτής που ερείδονται στις πιο πάνω παρατεθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου. Ως προς δε την και από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ αιτίαση του πρώτου λόγου αναιρέσεως, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, γιατί με την προσβαλλόμενη απόφαση η αγωγή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, χωρίς το δικαστήριο να προχωρήσει στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αναγκαία προϋπόθεση για τον από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως.

ΙΙ. Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί και οι ηττώμενοι αναιρεσείοντες πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 7.12.2005 αίτηση των ...... και ..... για αναίρεση της 2257/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαϊου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ